اى آنكه ز روى شرع باغى « 1 » شدهاى * در مذهب اهل عقل طاغى شدهاى
چون راه خدا و مصطفى مىدانى * از بهر چه سرگشته و ياغى شدهاى
صفت لشكر ظفرپيكر
كآساد غيل و أشبال خيس * غداة الخميس ببيض صقال
بحيد الضّراب و حزّ الرّقاب * أمام العقاب غداة النّزال
تكيد الكذوب و تخزى الهيوب * و تروى الكعوب دماء القذال
شبل ( بكسر ) : بچهء شير . و خيس ( بكسر ) : بيشه . و صقال : جمع صيقل بمعنى مصقول .
و حزّ : بريدن . و أمام ( بفتح ) : پيش . و العقاب ( بالضّمّ ) : العلم الضّخم . و الكيد : المكر . و هيوب ( بفتح ) : بددل و هراسان . و كعب : بند نيزه . و قذال ( بفتح ) : پس سر .
مىفرمايد : چون شيران بيشه و شيربچگان بيشه بامداد لشكر به شمشيرهاى « 2 » جلا كرده بگشتن در شمشير زدن و ببريدن گردنها در پيش علم بزرگ بامداد حرب « 3 » كردن مبارز پياده ، مكر كنند « 4 » با دروغگو و رسوا كنند « 5 » بددل را و سيراب كنند بندهاى نيزه را از خونهاى پس سر دشمنان گريزنده « 6 » . س :
مردان سپاه ما دليرند همه * در معركه بر مثال شيرند همه
جمعى كه كمر بكين ايشان بستند * گويا ز حيات خويش سيرند همه
اظهار خشنودى خويش بحسب دين از عبد العزيز بن حارث در صفّين « 7 »
شريت بأمر لا يطاق حفيظة * حياء و إخوان الحفاظ قليل
جزاك إله النّاس خيرا فقد وفت * يداك بفضل ما هناك جزيل
هامش
( 1 ) .G: باقى .
( 2 ) .E: شمشيرهاء .
( 3 ) .E: حرك .
( 4 ) .E: كننده ،G: كنيد .
( 5 ) .G: كنيد .
( 6 ) .E: گريزند .
( 7 ) .E: صغير .