طريق آنست كه شما جنگ نكنيد تا چند كس از اكابر ايشان بگرو بستانيد . » و بنو قريظه نصيحت قبول كردند . پس پيش ابو سفيان « 1 » رفت و گفت : « يهود پيغام به محمّد كردهاند كه ما از فعل خود پشيمانيم ، جمعى از اكابر قريش و غطفان بدست مىآريم كه به تو سپاريم و تو ايشان را قتل كنى و از جرم ما بگذرى و او قبول كرده « 2 » . اگر يهود گرو از شما طلبند ، هيچكس مدهيد . » پس پيش غطفان رفت و همين سخن بگفت و روز شنبه ابو سفيان و غطفان عكرمة بن ابى جهل را با جمعى به بنى قريظه فرستادند كه بيائيد « 3 » تا بحرب محمّد مشغول شويم . و ايشان گفتند : « امروز شنبه است و ما درين روز هيچ كار نمىكنيم و مىترسيم كه شما ما را به محمّد بازگذاريد و برويد . مىخواهيم « 4 » كه جمعى از مردم خود بگرو بما دهيد « 5 » . » قريش و غطفان گفتند : « نعيم بن مسعود راست گفت . ما هيچ گرو نمىدهيم . اگر ميل حرب داريد ، بيائيد « 6 » . » و بنو قريظه گفتند : « نعيم بن مسعود « 7 » راست گفت و ايشان مقيّد بما نيستند . » و مخالفت در ميان كفّار پيدا شد و شب سرمائى عظيم و بادى سخت بيامد و كفّار منهزم شدند . و دو بيت آخر اشارت به اين قصّه است .
حكايت قتل حيىّ بن اخطب مردود كه بزرگ قبايل يهود بود
لقد كان ذا جدّ و جدّ لكفره * فقيد إلينا فى المجامع يعتل
فقلّده بالسّيف ضربة محفظ * فصار إلى قعر الجحيم يكبّل
فذاك مآب الكافرين و من يكن * مطيعا لأمر اللّه فى الخلد ينزل
عتلت الرّجل أعتله و أعتله : إذا جذبته جذبا عنيفا . و تقليد : قلاده در گردن افكندن . و إحفاظ : بخشم آوردن .
مىفرمايد : هرآينه به حقيقت بود حيىّ « 8 » بن اخطب خداوند بخت و كوشش كرد براى
هامش
( 1 ) .E: ابى . . .
( 2 ) .C: كرد .
( 3 ) .E: بيايند .
( 4 ) .E: برويد و مىخواهم .
( 5 ) .G: بدهند .
( 6 ) .G: - بيائيد .
( 7 ) .E: - بن مسعود .
( 8 ) .EG: حى .