تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 549

مساهمون:

ص٥٤٩

حرف العين

منع از احسان با اراذل و ترغيب به رعايت افاضل

لا تضع المعروف فى ساقط * فذاك صنع ساقط ضائع وضعه فى حرّ كريم يكن * عرفك مسكا عرفه ضائع
لا تضع : ( بفتح تاء ) از وضع يا ( بضمّ ) از إضاعة بمعنى ضايع كردن ، و اوّل انسب به « 1 » ضعه . و الساقط : اللئيم فى حسبه و نفسه « 2 » . و صنع : كار . و سقوط : افتادن . و عرف : ( بضمّ ) نيكوئى ، و ( بفتح ) بوى خوش . و ضاع المسك : أى تحرّك فانتشرت رائحته . مىفرمايد : منه نيكوئى را در لئيم ؛ چه آن كاريست افتادهء ضايع . و بنه آن را در آزاد كريم كه باشد نيكوئى تو مشكى « 3 » كه بوى او پراكنده باشد . س :
با مردم بد كسى چرا باشد نيك * ضايع چه كنى روغن خود را در ريگ
هامش
( 1 ) .E: بر . ( 2 ) .A: نسبه . - - صحاح : 1132 . ( 3 ) .C: مسكى .