تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 546

مساهمون:

ص٥٤٦

تنبيه بر رضا « 1 » و ايمان به قضا و نهى از اقامت در مقام تعب و عنا

اصبر على الدّهر لا تغضب على أحد * فلا ترى غير ما فى اللّوح مخطوط و لا تقيمن بدار لا انتفاع بها * فالأرض واسعة و الرّزق مبسوط
لوح : تخته . و خطّ : نوشتن . و انتفاع : سود برداشتن . و وسع : فراخ شدن . و بسط : گستردن . مىفرمايد : صبر كن بر « 2 » روزگار . خشم مگير بر يكى ، كه نبينى غير آنچه در لوح محفوظ نوشته است . و مقيم مشو به سرائى كه نيست هيچ سود برداشتن به آن سراى ؛ چه زمين فراخ است و روزى گسترده است . س :
تا چند چو مرغ كور خواهى بودن * وابسته به آب شور خواهى بودن گر عمر چنين مىگذرد پيش از مرگ * در خانهء خود به گور خواهى بودن
هامش
( 1 ) .E: برضا . ( 2 ) .E: به .