تكييس : زيرك كردن . و نافع : زندانى كه حضرت امير « 1 » ، عليه السّلام ، در بصره از نى ساخته بود و محبوسان آن را بشكافتند و بگريختند . و تخييس : خوار ساختن ؛ و مخيّس :
زندانى كه آن حضرت بعد از آن از گچ و آجر بساخت .
مىفرمايد : آيا نمىبينى مرا « 2 » زيرك « 3 » زيرككننده ؟ بنا كردهام بعد از نافع مخيّس را ، دژى « 4 » استوار و امينى زيرك . س :
مائيم كه آئين كياست داريم * در وقت نظر نور فراست داريم
چون نفس به زندان شريعت كرديم * با لشكر آرزو سياست داريم
هامش
( 1 ) .E: ناظم .
( 2 ) .B: - مرا .
( 3 ) .E: - زيرك .
( 4 ) .B: درى .