تأخير كرده شده . س :
اى كرده هوس تاج خلافت به گزاف * تا چند كشى بر سر من تيغ خلاف
گويند كه دعوى شجاعت دارى * برخيز و بيا كه روز حربست و مصاف
حكايت
ابن اعثم گويد : چون معاويه اين رجز بشنيد ، گفت : « و اللّه « 1 » لقد دعانى إلى النّزال ، حتّى لقد استحييت من قريش . » پس عتبه ، برادر معاويه ، با او « 2 » گفت : « أله عن كلام علىّ حتّى كأنّك لم تسمعه ، فإنّك « 3 » تعلم أنّه قد قتل غلامك حريثا و فضح عمرو بن عاص و ليس أحد من العرب يقدم على مبارزته إلّا و هو من نفسه « 4 » آئس . فإيّاك و مبارزة علىّ ، فو اللّه لئن برزت إليه ، لا « 5 » شممت رائحة الحياة بعدها أبدا . » « 6 »
شكوه از حيلت عمرو بن عاص با ابو موسى اشعرى در باب تحكيم و لعب انگشترى
لقد عجزت عجز من لا يقتدر * سوف أكيس بعدها و أستمرّ
أرفع من ذيلى ما كان يجرّ * قد يجمع الأمر الشّتيت المنتشر
اقتدار : توانا شدن . و كيس و كياسة : زيرك شدن و به زيركى غلبه كردن . و انتشار : پراكنده شدن .
مىفرمايد : هرآينه به حقيقت سست شدم من ، سست شدن آن كس كه توانا نباشد . زود زيرك مىشوم ، يا غلبه مىكنم به زيركى و استوار مىشوم . برمىدارم از دامن خود ، آنچه هست كه كشيده مىشود . گاه جمع كرده مىشود كار « 7 » متفرّق پراكنده . س :
چون شيردلان گوش « 8 » به مردم كردند * سررشتهء كار خويشتن « 9 » گم كردند
روباهوشان ز غايت مكر و نفاق * گشتند دلير و باد دردم كردند
هامش
( 1 ) .C: - و اللّه .
( 2 ) .E: به او .
( 3 ) .C: لانك .
( 4 ) .E: - من نفسه .
( 5 ) .E: ما .
( 6 ) . فتوح : 103 - 104 .
( 7 ) .BE: كاه .
( 8 ) .C: حمله .
( 9 ) .C: خويش را .