تعريض به معاوية بن ابى سفيان در وقت مخالفت و عصيان
أنا علىّ و أعلى النّاس فى النّسب * بعد النّبىّ الهاشمىّ المصطفى العربى
قل للّذى غرّه منّى ملاطفة * من ذا يخلّص أوراقا من الذّهب
هبّت عليك رياح الموت سافية * فاستبقنى بعدها للويل « 1 » و الحرب
هاشم : پدر عبد المطّلب . و ملاطفة : با كسى لطف كردن . و من : استفهامى . و ذا بمعنى الّذى . و تخليص : خالص كردن . و ورق ( بكسر راء ) : درم زده . و هبوب : وزيدن باد . و سفت الرّيح التّراب : إذا أذرته « 2 » . و استبقاء : باقى گذاشتن .
مىفرمايد : من عليم و بلندتر مردمم در نسب بعد از پيغمبر هاشمى برگزيدهء تازىزبان .
بگو مران كس « 3 » را كه فريفته است او را از من لطف كردن : كيست آن كس كه « 4 » خالص مىكند درمهاى زده را از طلا ؟ وزيد بر تو بادهاى مرگپاشنده ، پس باقى گذار مرا بعد از آن براى « 5 » واى و بردن مال . س :
هرچند كه من در نَسَبم دُرّ يتيم * كو آنكه جدا كند طلا را از سيم
اى خصم رسيده است طوفان هلاك * بگريز و به خاك شو ازين غصّه مقيم
حكايت
على و معاويه در اوّل ذىالحجّه به صفّين « 6 » بهم رسيدند و على لشكر خود را هفت بخش كرد و به هفت سردار سپرد تا هر روز يكى بحرب رود ، و معاويه نيز چنين كرد و هر روز حرب « 7 » مىشد ، تا اوّل محرّم كه ترك حرب كردند . و چون نصف محرّم بگذشت ، على ، عليه السّلام ، على بن حاتم طائى و يزيد بن قيس ارحبى و شبث « 8 » بن ربعى و زياد بن حفصهء تميمى را پيش معاويه فرستاد تا او را هدايت كنند و بههيچوجه سخن
هامش
( 1 ) .C: للموت .
( 2 ) .G: ارزته .
( 3 ) .E: هرانكس .
( 4 ) .G: آنكه .
( 5 ) .CG: - براى .
( 6 ) .E: - به صفين .
( 7 ) .CG: جنگ .
( 8 ) .CG: شيث .