ترسند ايشان ازو ، و هركه خوار دارد مردان را ، پس هرگز به شكوه داشته نشود . س :
با مردم بد مشو مقابل بجواب * در صدق و صفا كوش كه اينست صواب
يك نكته فرومهل ز تعظيم كسان * تا حرمت خود فزون كنى در همه باب
اظهار آثار حلم از كمال كياست و علم
و ذى سفه يواجهنى بجهل * و أكره أن أكون له مجيبا
يزيد سفاهة و أزيد حلما * كعود زاد فى الإحراق طيبا
واو بمعنى ربّ . و السّفه و السّفاهة : ضدّ الحلم ، و أصله الخفّة و الحركة . « 1 » و مواجهة :
رويارو گفتن . و كراهة و كره : دشوار داشتن ( از رابع ) . و العود : الّذى يتبخّر به . « 2 » و إحراق :
سوزانيدن . و طيب : بوى خوش . و در بعضى نسخ بجاى زاد فى الإحراق « زاده الإحراق » .
مىفرمايد : بسى صاحب سفاهت كه رويارو مىگويد با من بسبب نادانى ، و دشوار مىدارم كه باشم مرو را جواب گوينده . فزون مىكند او « 3 » سفاهت را و فزون مىكنم من بردبارى را ، چون عودى كه فزون كند در وقت سوزانيدن بوى خوش را . س :
از حلم چو باشد دل من آسوده * هرگز نشود بكين كس آلوده
چون عود كه هرچند بسوزى او « 4 » را * خوشبوتر از آن شود « 5 » كه اوّل بوده
امر بستر عيوب و عفو ذنوب
البس أخاك على عيوبه * و استر و غطّ على ذنوبه
و اصبر على ظلم السّفي * ه و للزّمان على خطوبه
ودع الجواب تفضّلا « 6 » * و كل الظّلوم إلى حسيبه
لبس ( بفتح ) : درپوشانيدن ( از ثانى ) . و ستر : پوشانيدن ( از اوّل ) . و خطب : كار بزرگ . و
هامش
( 1 ) . صحاح : 2234 .
( 2 ) . همان : 514 .
( 3 ) .C: + را .
( 4 ) .CG: آن .
( 5 ) .B: بود .
( 6 ) .B: مفضّلا .