است . س :
زينت نه به جامه است اى مرد خدا * در علم شود زينت مردان پيدا
از مرگ پدر نمىشود طفل يتيم * آنست يتيم كز خرد ماند جدا
امر به تحصيل آداب و منع از تفاخر بانساب
كن ابن من شئت و اكتسب أدبا * يغنيك محموده « 1 » عن النّسب
فليس يغنى الحسيب نسبته * بلا لسان له و لا أدب
إنّ الفتى من يقول ها أنا ذا * ليس الفتى من يقول كان أبى
حمد : ستودن . و ها : حرف تنبيه . و محموده : أى المحمود منه . و الحسيب مفعول به يغنى .
و كان أبى : أى كان أبى كذا و كذا .
مىفرمايد : باش پسر هركه خواهى و كسب كن ادبى كه بىنياز سازد ترا ستودهء آن از نسب ؛ چه نيست كه بىنياز مىسازد حسيب و مفتخر به پدر را نسبت او به پدر ، بىزبانى كه باشد مرو را ، و بىادبى . به درستى كه جوانمرد كسى است كه مىگويد : من اينم « 2 » .
نيست جوانمرد كسى كه مىگويد : بود پدرم چنين و چنين . س :
خواهى كه شوى خلاصهء نوع بشر * بايد كه فراموش كنى نام پدر
در فضل و ادب « 3 » كوش و بميدان هنر * از اهل كمال و معرفت گوى ببر
نفى عوارض جسمانى و اثبات فضائل نفسانى
أيّها الفاخر جهلا بالنّسب * إنّما النّاس لأمّ و لأب
هل تراهم خلقوا من فضّة * أم حديد أم نحاس أم ذهب
هل تراهم خلقوا من فضلهم * هل سوى لحم و عظم و عصب
هامش
( 1 ) .E: محمودة .
( 2 ) .G: + و .
( 3 ) .C: هنر .