يكى ، مردى است كه در اعمال صالحه شروع كرده است ، چون تقصير خود مىبيند خوف بر وى مستولى مىگردد ، و چون نظر به لطف و عنايت حق مىكند ، رجا بر وى غالب مىشود . و « 1 » نسيم محبّت بر مشام جان وى « 2 » وزيده است و آرام « 3 » و قرار از دل وى ربوده « 4 » است « 5 » و در پردهء حيا از جرأت دعوى محبّت ، محجوب است و اين است كه وى را مريد مىنامند .
و رجل مختطف من وادى التفرّق إلى وادي الجمع و هو الّذي يقال له المراد .
و « 6 » ديگر ، مردى است كه بىسابقهء خدمتى و شايبهء استحقاقى « 7 » ، جذبات عنايت ربّانى از وادى تفرقه 86 و اشغال اين جهانى و آن جهانى « 8 » وى را درربوده است . و به كحل هدايت ازلى ، حجاب بعد از ديدهء بصيرت وى برداشته و به تجليّات قرب « 9 » و كرامت مشرّف گشته ، و از وادى جمع به صفت بقا سر برآورده و اين است كه وى را محبوب مراد 87 گفتهاند .
و من سواهما مدّع مفتون .
و آن سيم كه سواى اين دو مرتبه است اهل دعوى بىمعنى است كه دل وى در فتنهء تعلّق مال و جاه دنيا مانده ، و اگر ناگاه به جهت انتساب به اين طريق لمعهاى يا لمحهاى « 10 » بر وى تابد به آن مغرور و فريفته گردد ؛
و جميع هذه المقامات يجمعها « 11 » رتب ثلاث : « 12 »
و جميع اين مقامها « 13 » هر يك در سه مرتبه جمع مىشود « 14 » ؛ يعنى مراتب هريك « 15 » به سه درجه تمام مىگردد « 16 » .
هامش
( 1 ) . ع : - و .
( 2 ) . ع : - وى .
( 3 ) . ج : - و .
( 4 ) . ج : برده .
( 5 ) . ج : - است .
( 6 ) . ج : - و .
( 7 ) . ج : استحقاق .
( 8 ) . ج : اشتغال اين جهان و آن جهان .
( 9 ) . ج : قرب كرامت . ( كذا )
( 10 ) . ع : لمعه يا لمحهاى .
( 11 ) . ج : يجمعها .
( 12 ) . ج : ثلثه .
( 13 ) . ج : مقامات .
( 14 ) . ع : به سه درجه تمام مىشود .
( 15 ) . ج : در .
( 16 ) . ع : مىشود .