و لا تعجّله وقته . « 1 »
و آن چيز را از وقت وى « 2 » كه « 3 » حق تعالى معيّن و « 4 » مقدّر گردانيده پيش نجويى « 5 » و تعجيل نكنى ؛ و اين ، كسى را ميسّر است كه بر سرّ قدر اطلاع يافته باشد و « كلّ ميسّر لما خلق له » .
يعنى خود را در مخالفت قضا و قدر رنجور « 6 » ندارى .
و الدرجة الثانية : أن تشهد « 7 » نظر اللّه فى وعيده ،
درجهء دويم ، آن است كه بدانى و مشاهده كنى نظرى را كه حق تعالى فرموده است در وعيد و تهديد عبيد ، و مصلحت حال ايشان در آن ديده « 8 » و در نفوس ايشان جرأتى دانسته كه به آن وعيد به صلاح مىآيند .
و تعرف عدله فى حكمه ،
و بشناسى كه عدل فرموده است در حكمى كه بر بندگان « 9 » مقدّر « 10 » گردانيده است
إِنَّ اللَّهَ لا يَظْلِمُ مِثْقالَ ذَرَّةٍ
« 11 » .
هركه را عطا فرموده « 12 » اگر منع « 13 » كردى « 14 » فتنه گشتى ، و هركجا « 15 » منع كرده ، اگر عطا كردى طغيان شدى .
عَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ عَسى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَكُمْ
« 16 »
و تلحظ برّه في منعه .
و ملاحظه كنى برّ و نيكوكارى حق را در منع كه « تحت كلّ شرّ سرّ » . 347
پيغمبر عليه السّلام « 17 » فرموده است كه : « هيچ قضايى « 18 » نكرده است حق تعالى بر بندهء مؤمن ،
هامش
( 1 ) . ع : وقتا .
( 2 ) . ع : - وى .
( 3 ) . ج : - كه .
( 4 ) . ع : - معيّن و .
( 5 ) . ج : نجوى .
( 6 ) . ج : به خود .
( 7 ) . ع : يشهد .
( 8 ) . ع : ديد .
( 9 ) . ج : بندگان .
( 10 ) . ج : مقرّر .
( 11 ) . النساء / 40 .
( 12 ) . ع : + است .
( 13 ) . ج : - منع .
( 14 ) . ج : كرد .
( 15 ) . ع : كرا .
( 16 ) . البقرة / 216 .
( 17 ) . ع : ص .
( 18 ) . ع : عطايى .