و نعته حكمه ؛ « 1 »
يعنى اين علم را نعتى « 2 » و وصفى نيست كه كسى را كه « 3 » از وى بهره نباشد به آن نعت وى را دريابد ؛ بلكه نعت وى حكم وى است بر كسى كه از وى بهرهمند بود ، به آنكه وى به اين علم عالم است . يعنى « 4 » هر علمى را وصفى و نعتى « 5 » مىباشد كه به آن شناخته مىشود . و معرفت « 6 » اين علم هم علم است ، امّا مخصوص به صاحب خود است .
ليس بينه و بين الغيب حجاب .
مراد به غيب غيب الغيوب 344 است كه حضرت جمع است . و چون اين علم عين علم حق است ، ميان وى و غيب حجابى نباشد .
فصل
صورت علم در « بدايات » علوم شرعى « 7 » اصلى و فرعى است . « 8 » و در « ابواب » علم آداب و شروط نيّت . و در « معاملات » علم طريقت . و در « اخلاق » علم آفات نفس و تزكيهء آن . و در « اصول » علم اليقين و معرفت آداب . و در « اوديه » علم ميراث اعمال . و در « احوال » علم لدنّى . و در « ولايات » فنا از علم به علم حق . و در « حقايق » دوام معاينه كه حق اليقين است . و در « نهايات » تجوّز « 9 » عبارات و محو اشارات .
باب الحكمة
قال اللّه تعالى :
يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً
« 10 »
يعنى حضرت خداوند عطا مىفرمايد حكمت را به هركه مىخواهد . و به هركه حكمت ارزانى داشت ، به درستى كه به وى نيكى بسيار كرامت كرد . « 11 »
هامش
( 1 ) . ع : حكمته .
( 2 ) . ج : - نعتى و .
( 3 ) . ع : - كه .
( 4 ) . ع : - يعنى هر علمى را .
( 5 ) . ع : نعتى و وصفى .
( 6 ) . ج : معروف .
( 7 ) . ع : + است .
( 8 ) . ع : - است .
( 9 ) . ع : تحرز .
( 10 ) . البقرة / 269 .
( 11 ) . نسخه ع فاقد ترجمه آيه است .