كه منشأ « 1 » آن درس و تكرار سبق است ؛ و الّا اين علم پيش اين طايفه اجلى و اظهر و انور « 2 » است . و محل روئيدن رياحين اين علم عرفانى « 3 » ، « 4 » اسرار قلوب طاهرهء « 5 » صافيه از كدورات نفسانى و ظلمات طبيعى حيوانى است كه جاى « 6 » آن سرّ و محلّ آن ، « 7 » دل ابدان نقيّه « 8 » از « 9 » شهوات و « 10 » اشخاص تقيّه « 11 » از حرام و شبهات است و ثبات « 12 » نبات و سرسبزى و حيات اين رياحين و ازهار در رياض اراضى طيّبه به آب رياضت خالصه است ، كه صافى « 13 » از كدورت « 14 » اغراض و اعواض و طلب جاه ، و « 15 » خالصا لوجه اللّه باشد . « 16 »
و يظهر فى الأنفاس الصادقة لأهل الهمّة العالية فى الأحايين « 17 » الخالية للأسماع الصّاحية ؛
و ظهور اين « 18 » علم در انفاس نفيسهء « 19 » صادقهء « 20 » مفوّحه 339 به نفحات الهى ، و اوقات صالحه مروّحه به مواهب نامتناهى بود . و مىشايد كه مراد به انفاس صادقه ، قصود و نيّات صادقه بود . و اين سعادت مر ارباب همم عاليه را بود كه تعلّق همّت ايشان به اعلاى مقاصد بود كه مقصود ايشان جز حق چيزى نباشد . در احايين « 21 » خاليه يعنى « 22 » اوقات خلوات و ازمان جلوات كه ملك مقرّب و نبىّ مرسل را مجال « 23 » گنجايى نبود . 340 مر اسماع صاحيه « 24 » را ، « 25 » يعنى اسماع دلهاى هوشمند « 26 » كه از سكر و مستى خودپرستى هوشيار و از خواب غفلت و جهالت بيدار باشند .
و هو علم يظهر الغائب ، و يغيّب الشاهد ، و يشير إلى الجمع . « 27 »
و نفحات رياحين اين علم و نكهات 341 نسايم ازهار اين فن بر مشام هر محب كه
هامش
( 1 ) . ع : منشأه .
( 2 ) . ج : + و اطهر .
( 3 ) . ج : عرفان .
( 4 ) . ج : + ورائى .
( 5 ) . ج : ظاهره .
( 6 ) . ج : جان .
( 7 ) . ج : او .
( 8 ) . ج : بقيه .
( 9 ) . ج : - از .
( 10 ) . ج : - و .
( 11 ) . ج : تقبه .
( 12 ) . ج : نبات .
( 13 ) . ع : + است .
( 14 ) . ع : + كدو .
( 15 ) . ج : - و .
( 16 ) . ع : است .
( 17 ) . ع : الاحانين .
( 18 ) . ع : آن .
( 19 ) . در ع و ج ( نفسيه ) است . قياسا تصحيح شد .
( 20 ) . ج : صادقيه .
( 21 ) . ج : احانين .
( 22 ) . ع : + در .
( 23 ) . ع : - مجال . ج : محال .
( 24 ) . ع : صافيه .
( 25 ) . ج : - را .
( 26 ) . ع : + ان .
( 27 ) . ع : - و يشير إلى الجمع .