الدّرجة « 1 » الاولى : درجة الإياس « 2 » ؛ و هي « 3 » إياس « 4 » العبد من مقاواة الأحكام ،
درجهء اول ، مقام نوميدى است و آن « 5 » نوميدى بنده از مقاوات 237 و مقابلهء « 6 » معارضهء احكام ازلى است ؛ به آنكه چيزى طلب كند كه حق تعالى نخواسته باشد ، و حكم ازلى بر آن نرفته باشد .
ليقعد عن منازعة « 7 » الأقسام ،
تا به « 8 » سبب نوميدى از معارضهء حكم ، ترك منازعت و مخاصمت كند در طلب روزى .
و به قسمت ازلى راضى شود ، كه آنچه نصيب وى است به ديگرى نرسد و آنچه نصيب ديگرى است به وى نرسد .
و ليتخلّص من قحة « 9 » الإقدام .
و به سبب نوميدى خلاص شود از وقاحت « 10 » و بىحيايى در جناب حق ، و اقدام بر طلب مرغوبى « 11 » است « 12 » يا دفع مكروهى كه حكم وقوع و لا وقوع وى استحكام يافته و « جفّ القلم بما هو كائن » 238 از وى فارغ گشته .
و « 13 » الدّرجة الثّانية : درجة الأمن ؛ و هو أمن العبد من فوت المقدور ،
و درجهء دوم ، از مقام ثقه « 14 » ، درجهء امن است ؛ و آن فراغت و ايمنى بنده است از فوت مقدارى كه به جهت وى مقدور « 15 » و مقدّر است .
و انتقاص المسطور ؛
و ايمنى است از نقصان خيرى « 16 » كه به نام وى در لوح محفوظ ، مسطور و مصوّر است .
فيظفر بروح الرّضا ، و إلّا فبعين اليقين ، و إلّا فبظلف الصّبر .
و صاحب اين درجه ، ارادت خود را در ارادت حق محو و فانى كرده ، به روح و راحت
هامش
( 1 ) . ج : الدرجته .
( 2 ) . ع : اليأس .
( 3 ) . ج : هو .
( 4 ) . ع : يأس .
( 5 ) . ع : اين .
( 6 ) . ع : معارضه و مقابله .
( 7 ) . ج : منازعة .
( 8 ) . ج : - به .
( 9 ) . ج : حقّته . ع : وقحة .
( 10 ) . ج : وفاحت .
( 11 ) . ج : مرغوب .
( 12 ) . ج : - است .
( 13 ) . ج : - و .
( 14 ) . ع : - ثقه .
( 15 ) . ع : مقدّر و مقرّر .
( 16 ) . ج : چيزى .