تو را از آتش دوزخ چه باك است * كه از هستى تن و جان تو پاك است
اول كسى را كه به دوزخ اندازند دنيا باشد ، به صورت عجوزهاى او را بر لب دوزخ آورند و سرنگون در دوزخ اندازند ، بعد از آن دوستان او از عقب او در دوزخ افتند كه « المرء مع من احبّ » . هركس كه امروز از دنيا نمىتواند بريد ، فردا نيز از او نخواهد بريد و با او به دوزخ خواهد رفت ، اين سخن حق و صواب است ، بر شما است و بر ساير اخوان الهيّين كه محبّت دنيا از دل به در كنيد و محبّت خداى عزّ و جلّ به جاى آن در دل نهيد تا نزد خداى عزّ و جلّ حشر شويد « فى مقعد صدق » نه با دنيا حشر شويد « فى دار البوار » . « اعاذكم اللّه و ايّاى من عذاب النّار و جعل حشركم مع الابرار انّه العزيز الغفار » .
* * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
مكتوب 317 - [ روزى از براى دو طايفهء محبوب و محب ]
به نام بزرگ خداى و رحمت و بركت روانهء جانب ( حضرت مخدومم ) ولىّ فى اللّه الواثق باللّه الجليل مجد الملة و الدّين اسماعيل ( اما بعد ) .
از طلب تقاعد نبايد كرد ، اگرچه مطلوب دير به چنگ آيد كه :
گر ز طلب دست ندارد مريد * عاقِبَةُ الْأَمر بيابد مراد
و بايد دانست كه طايفهاى باشند كه اگر ايشان از پى مطلوب نروند مطلوب از پى ايشان بيايد و اين طايفه را محبوبين گويند و اين مقام وهبى است ، هركس را كه دهند در شكم مادر دهند و چون بزايد آن معنى در وى موجود باشد :
هم در آن طفلى است محبوب خدا * صد هزاران جان مشتاقش فدا
سلام على ذكره و طايفهاى باشند كه تا ايشان از پى مطلوب نروند و كوشش و جهد بسيار نكنند ، التفاتى به طرف ايشان نشود ، و اين طايفه را محبّين گويند و ايشان [ را ]