اللّه ، ليكن :
خلوت از اغيار بايد نى ز يار * پوستين بهر دى آمد نى بهار
اگر كسى يابند كه به مذاكره الهى رغبت نمايد ، صحبت او را بر خلوت اختيار فرمايند و اگر چنين كس نيابند عزلت اولى و انسب است و اللّه الموفّق .
* * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
مكتوب 264 - [ در سراى حساب ، چه جاى جبران است ]
من ( العبد ) الفقير الى سيده الكريم قطب بن محيى الى حضرة المخدوم الاجلّ الاكرم السّديد المسدّد المعان المؤيّد محبّ الملّة و الحق و الدّين الشيخ محمد ، كان اللّه له
( اما بعد ) كسى كه از جوار ربّ العالمين عزّ و جلّ محروم شده باشد و در دار لعين به مجاورت شياطين ( در سجين ) افتاده و از اعلى علّيين به اسفل سافلين آمده ، سزاوار است كه يك ساعت از غصه و اندوه خالى نباشد و كوشد تا خود را باز آنجا رساند كه اگر تنآسايى گزيند و به تسويف و مساهله روز گذراند ، مبادا زمان اكتساب فوت شود ، آنگاه ابد الآبدين و دهر الدّاهرين در حضيض بعد قرين شياطين در محل نفرين بايد بود ، و از روح خدا و سعهء جنّات محروم ! ( پس ) بكوشيد و مياساييد ، كه هر تعب و مشقّت كه به شما مىرسد ، نيش عقارب دوزخ است كه شما را مىگزد از وراى هفتاد هزار حجاب تا بدانيد كه چنين عذاب در وراى حجاب موجود است ، و بترسيد از آن روز كه حجاب رفع شود و بىپرده گزند آن رسيدن گيرد و العياذ باللّه العظيم .
غايت همت جاهلان همين است كه عذاب امروزه از خود بازدارند ، چون آتش جوع افروخته شود آن را به طعام ساكن كنند ، چون آتش غضب برافروزد به انتقام آن را بازنشانند ! اى مغروران ! غضب جمرهاى است از نار جهنم ، جوع تبشى است از آتش دوزخ ، عذاب ادنى به شما از آن مىچشانند تا باز وقت عذاب اكبر افتيد و انديشهء