( 904 ) بجمع : دستهجمعى .
( 905 ) « چنان خواهد . . . متقدمان » : منظور اينست كه پيشينيان دربارهء عهد و وفا به قدر دريائى سخن گفتهاند ، و آنچه من در اين باب بگويم به مثابهء قطرهاى در برابر آن دريا خواهد بود .
( 906 ) قرآن : الانسان - الدهر ، بخشى از آيهء 7 .
( 907 ) مفلح : رستگار . ( فرهنگ معين )
( 908 ) شيخ حاجى نظام الدين : شناخته نشد .
( 909 ) پاليز - جاليز .
( 910 ) خواجه : تاجر ، سوداگر . ( فرهنگ معين )
( 911 ) كاهبرگى : يك پر كاه .
( 912 ) اياز : ابو النجم اياز اويماق ( متوفى به سال 499 هجرى قمرى ) ، غلام ترك و از امراى محبوب سلطان محمود غزنوى . وى در زمان مسعود امارت قصدار و مكران را داشت . اياز در فراست و هوش و جنگجوئى و جمال نيكومثل است . ( فرهنگ معين ، اعلام )
( 913 ) خاكنشين : درويش خاكسار كه بر روى خاك منزل مىكنند . نشيننده بر خاك ، مجازا متواضع و منكسر و خاكسار و خليق . ( لغتنامه )
( 914 ) كوچ : دودمان ، طايفه ، خانواده . ( فرهنگ معين )
( 915 ) قرآن : النور ، بخشى از آيهء 26 . ر . ك . تعليق ( 156 ) .
( 916 ) قرآن : النور ، بخشى از آيهء 26 .
( 917 ) برقيان : احتمالا به معناى گروه عرفاء ، به قرينهء مضمون اين بيت :
بگفت احوال ما برق جهان است * دمى پيدا و ديگر دم نهان است .
( 918 ) قدم : قدمت - قديم بودن ( در برابر حادث بودن ) .
( 919 ) اخوان ( برادران ) . جمع أخ .
( 920 ) مائين : شهرى است از اعمال فارس از نواحى شيراز . ( لغتنامه )
( 921 ) على حدّه : جداگانه .
( 922 ) بيخ فتنه : شخصى كه مايهء اصلى فتنه شده است .
( 923 ) خواجه جمال الدّين محمد : ظاهرا بايد همان خواجه جمال الدين محمد طائى باشد .
( 924 ) بازنمودن : نشان دادن ، ارائه كردن ؛ بيان كردن ، شرح دادن . ( فرهنگ معين )
( 925 ) وجه : دليل ، علت ؛ توجيه .
( 926 ) به نزديك : در نزديكى .
( 927 ) امير نظام الدّين احمد : شناخته نشد .
( 928 ) مولانا همام الدّين : شناخته نشد .
( 929 ) مولانا محيى الدّين : شناخته نشد .
( 930 ) زمينبوس ( رساندن ) : بوسيدن زمين ، و آن رسم ورود به درگاه شاهان و بزرگان بود .
( فرهنگ معين )
( 931 ) شيخ عضد الدّين عبيد اللّه : شناخته نشد