مقامات روى حسنها نشكنند . اهل شرع مىبايد [ روى حسن شريعت ] « 1 » نشكنند و اهل طريق مىبايد كه روى حسن حقيقت نشكنند و اهل حقيقت مىبايد كه تقصيرات [ . . . ] « 2 » فرمايند تا خداى تعالى خشنود باشد و خلعت تقرب از ايشان برنكند ، كه حق ، سبحانه و تعالى ، [ . . . و شرح اين در ] « 3 » كتاب شرح الواصلين طلب كن . و السلام . نظم :
موسيا ، گر خضر يا بى درگذار ، * مُرده شو در پيشِ رويش زينهار .
تا كه تصويرات پيوندد به ذات ، * هم حقيقت آورد اندر صفات .
گر كند صد پاره تخييلات تو ، * ور ( 1509 ) ، كُشد آن زادهء طاعات تو ،
ور بسازد پردهها بر گنجها ، * ور نهد بر جانت هر دم زنجها ،
تو مجنبان ، موسيا ، كام و زبان * تا بيابى خوش مُرادِ جاودان .
ور به عكسِ اين بود ، اى يار طاق ، * در گلويت در رود زهرِ فِراق .
رسالة اخرى رسالهء صد و شصت و دوّم
« بسم اللّه الرّحمن الرّحيم . »
« وَ السَّماءِ وَ الطَّارِقِ »
( 1510 )
« وَ ما أَدْراكَ مَا الطَّارِقُ »
( 1511 )
« النَّجْمُ الثَّاقِبُ »
( 1512 )
« إِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْها حافِظٌ »
( 1513 )
« وَ السَّماءِ ذاتِ الرَّجْعِ »
( 1514 )
« وَ الْأَرْضِ ذاتِ الصَّدْعِ »
( 1515 ) .
اى اخى ، ذاتبينان ( 1516 ) دانند كه حضرت مصطفى درين حال به
« وَ السَّماءِ وَ الطَّارِقِ »
ش مىخواند كه اهل زمان صاحب زمان را مىشناسند ، و الطارق نظر به على مرتضى است كه روشنكنندهء شبست ، و حضرت محمّد مصطفى ، صلى اللّه عليه و آله و سلم ، روشنكنندهء روزست .
« إِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْها حافِظٌ »
اين كنايت را روشن مىكند . درين ايام كه روز اهل محبّتست ، رواست كه پرده از روى كنايت دريده شود . تو حاضر باش تا آنچه در خور فهم تو باشد حق ، سبحانه و تعالى ، بر تو روشن فرمايد ، كه عجب زمانيست كه خداى تعالى هر قضائى كه به اهل زمين مىفرستد و مكروه مىنمايد از نافرمانبردارى خلايق در خيال مبصران شش آسمان ( 1517 ) درمىآيد .
و اين مشفقان و مهربانان كه طوق
« أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ »
( 1518 ) در گردن جان دارند و حق بندگى ، آنچه بشر را مقدورست ، بجاى مىآرند و حق آداب و حق اشارات حق ، سبحانه و تعالى ، و بشارات محمّد مصطفى و على مرتضى ، عليهما الصلاة و السلام ، بجاى مىآورند ، بعد از اداى حق بندگى مىخواهند كه آن قضائى كه مكروه مىنمايد بگردانند ( 1519 ) تا حق شفقت بجاى آورده باشند . سير مىكنند در عالمهاى خشنودى خداى تعالى و ناخشنودى خداى تعالى . در آن نهايت كه مىرسند ، ترك اختيار خود مىكنند و آن امرى كه خداى تعالى به انبياء فرموده كه به
هامش
( 1 ) اضافهء قياسى . در اصل پاك شده .
( 2 ) در اصل پاك شده .
( 3 ) اضافهء قياسى . در اصل پاك شده .