تعليل كلام سابق است يعنى گاه مىباشد كه على به علو مكانت كه اجهل ناس باشد چون سلطان جاهل و وزير غير عاقل تحكم مىكند بر كسى كه اعلم ناس باشد و علو او علو صفاتى باشد و چون آن جاهل از حكومت معزول شود زائل شود رفعت او و ظاهر گردد فضيحت او و عالم بر حال خود باشد از آنكه علم دولت ابدى و سعادت سرمدى است . شعر :
گداى مجرد صفت را چو روزى * سرش رفت جز پادشائى نيابى
ولى پادشا را كه يك لحظه از سر * كله كم شود جز گدائى نيابى
* * *