و لو أعرض لعاد عمله عليه فأعرض ( و أعرض - خ ) عنه الحقّ ، و هو مصطفى مقرّب ، فمن قربه أنّه تجلّى له فى مطلوبه و هو لا يعلم .
يعنى اگر موسى اعراض كردى هرآينه حكم عمل او به دو بازگشتى ، لاجرم حقّ نيز از او اعراض نمودى از براى مجازاتش ، و او برگزيدهء مقرّب است و از قرب اوست كه حقّ تعالى او را تجلّى كرد با آنكه او طالب نار بود نه طالب تجلّى پروردگار . و اين مخصوص است به محبوبانى كه اعتناء و اهتمام در شأن ايشان هست .
كنار موسى يراها ( رآها - خ ) عين حاجته * و هو الإله و لكن ليس يدريه
درخت آتشين ( درخت و آتشى - خ ) ديدم ندا آمد كه جانانم * مرا مىخواند آن آتش مگر موسى عمرانم
( مرا مىخواند آن آتش كه من موسى عمرانم - خ ) * دخلت التّيه بالبلوى ( فى البلوى - خ ) فذقت المنّ و السّلوى
چهل سال است چون موسى به گرد اين بيابانم * مترس از كشتى و دريا بيا بنگر عجائبها
كه چندين سال من كشتى درين خشكى همىرانم * بيا اى جان توئى موسى و اين قالب عصاى تو
چو برگيرى عصا گردم چو بفكنديم ثعبانم