گويم به هر زبان و به هر گوش بشنوم
( فخر الدين عراقى : لمعات ) 144
گه شان گل چهره دسته بر دسته شود
8
گه طرهء دلبران گرهبسته شود
8
گه نعره زدى بلبل گه جامه دريدى گل
( سعدى ) 45
گهى در قيد زلفش جان گرفتار
208
گيرم كه مارچوبه كند تن به شكل مار
( انورى ) 292
لب مىچكان و زلف پريشان و چشم مست
186
لشكر حسنش چو سپه عرضه كرد
( عطار ) 15
لگام در سر شيران كند صلابت عشق
( سعدى ) 184
ما بدان شرط درين كوى مغان آمدهايم
139
ماجرايى رفت جان را در ازل
( مولوى ) 210
ما در پياله روى دلارام ديدهايم
( حافظ ) 41
ما ز بهر سوز هجرانيم كى يابيم وصل ؟
( امير خسرو دهلوى ) 157
ما عاشق درديم ندانيم دوا را
136
مالك خود را هميشه غصّه گدازد
( سعدى ) 126
ماه عيد و روز وصلش خواستم
( مولوى ) 148
ما يوسف خود نمىفروشيم
( سعدى ) 76
ماييم و آب ديده كه سقّاى كوى دوست
( ظهير فاريابى ) 46
ماييم و نيمجانى ، وصلت كجا فروشند
( همام تبريزى ) 93
مبين حقير گدايان عشق را كاين قوم
( حافظ ) 173
مجنون برون كرده ز حَى را چه تفاوت
23
محمد كاصل هستى شد وجودش
4
مدّتى اوحدى درى مىزد
216
مدّتى يار يار مىكردم
( اوحدى مراغهاى ) 138 ، 238 ، 297
مرا چو با تو كه مقصودى آشتى افتاد
( سعدى ) 84
مراد خسرو از شيرين كنارى بود و آغوشى
( سعدى ) 85
مرا كه با تو نشستم گريستن از چيست
( ظهير فاريابى ) 22
مرتد گردم اگر ز تو برگردم
( مولوى ) 76
مردى بايد مجرّد و دامن چاك
( منسوب به خيام ) 159
مرهم اين ريش جز اين ريش نيست
( اوحدى مراغهاى ) 285
مريد پير مغانم ز من مرنج اى شيخ
( حافظ ) 176
مزرع سبز فلك ديدم و داس مه نو
( حافظ ) 209
مست چشم او ز جمله عاقلان هشيارتر
258
مستمع نيست تا بگويم راست
( اوحدى مراغهاى ) 202
مسلمانان ! مرا وقتى دلى بود
( حافظ ) 236
مسلمان گر بدانستى كه بت چيست
( شيخ محمود شبسترى ) 300
مشغول درد بىغمى چه آگه از ذوق غمش 75
مصطفى اندر جهان وانگه كسى گويد كه عقل ؟
( سنايى ) 273
مطرب آهنگ بگردان كه دگر هيچ نماند
( سعدى ) 58
معشوق عيان بود نمىدانستم
( بابا افضل كاشانى ) 45
معشوقه و عشق و عاشق و يار يكيست
( شاه نعمت الله ولى ) 305
معشوقه و ما هر دو بهم مىبوديم
153
مغيلان چيست تا حاجى عنان از كعبه برتابد
( سعدى ) 73
مفلس بخشنده منم گاه جود
( نظامى : مخزن الاسرار ) 227
مقام اصلى ما گوشهء خراباتست
( حافظ ) 25
مگس پيش شوريدهاى پر نزد
( سعدى : بوستان ) 211
من آن مومم كه دعوى من آنست
( مولوى ) 67
من آن نيم كه به جور از تو روى برتابم
( سلمان