باب ثامن عشر - هجدهم « 1 » قولهم فى اطفال ( المشركين ) « 2 »
و مقرند كه اطفال مؤمنان با پدران در بهشت باشند « 3 » اختلاف كردهاند در اطفال مشركان . گروهى گفتند حق تعالى عذاب نكند به آتش الا پس از آن كه حجتى بر ايشان لازم شود . پس آن كس كه عاند و كافر شود واجب شود بر وى احكام . و بيشترين ايشان كار ايشان به خداى تعالى گذاشتهاند و روا داشتند ايشان را عذاب كردن به دوزخ يا به نعمت بهشت اندر آوردن و اين قول موافق مذهب سنت و جماعت است از بهر آن كه نزد ايشان ، ايمان و كفر ، طاعت و معصيت ، علت ثواب و عقاب نيند ، و موجب نيند لكن اسبابند و موجب خداى است عز و جلّ . اگر همه را
هامش
( 1 ) - اين عنوان به صورت : قولهم فى الاطفال در التعرف براى باب نوزدهم است در ص 57 و در شرح تعرف بىعنوان باب در جلد دوم ص 65 آمده است .
( 2 ) - متن التعرف ص 57 و شرح تعرف ص 65 جلد دوم كلمهء : المشركين را به دنبالهء اطفال ندارد ولى چون در خلاصه اطفال المشركين آورده ، سطر اول اين باب را كه دربارهء اطفال مؤمنان بوده است ضمن قسمت اخير باب قبل ( هفدهم ) درج كرده و باب را از : اختلاف كردهاند . . . آغاز كرده است كه اصلاح شد .
( 3 ) - متن التعرف ص 57 و شرح تعرف ص 65 جلد دوم كلمهء : المشركين را به دنبالهء اطفال ندارد ولى چون در خلاصه اطفال المشركين آورده ، سطر اول اين باب را كه دربارهء اطفال مؤمنان بوده است ضمن قسمت اخير باب قبل ( هفدهم ) درج كرده و باب را از : اختلاف كردهاند . . . آغاز كرده است كه اصلاح شد .