تمامى مختصر منظوم موزون * كه مرغوبالقلوبست نام اكنون
از اينجا پيداست كه اين اشعار سست ناموزون را شمس الدين نامى در 757 يعنى 114 سال پس از آنكه شمس الدين تبريزى عارف مشهور ناپديد شده است سروده و معلوم نيست اين شمس الدين نام از مردم تبريز بوده باشد و اگر بهآنچه در مقدمه نوشته شده اعتماد كنيم و از مردم تبريزش بدانيم تازه شمس الدين تبريزى ديگريست كه در اواسط قرن هشتم و صد سال پس از شمس الدين تبريزى معروف مىزيسته و آنگهى در همهء مآخذ معتبر كه ذكرى از شمس الدين تبريزى رفته چنين منظومهاى را به او نسبت ندادهاند و حتى اشارهاى هم نكردهاند كه وى شعر فارسى گفته باشد .
شرح
( 163 ) ص 66 س 1 :الا الحبيب الذى شعفت به، در اصل چنين بود و چنان مىنمايد كه بايد بدينگونه باشد :« الحبيب الذى شغفت به ». ( 164 ) ص 66 س 2 : الصلاة افضلها ، در اصل چنينست و پيداست كه بايد « من الصلوات افضلها » باشد .
( 165 ) ص 66 س 8 : آواز غنينه ، ظاهرا مىبايست در اصل « آواز و غنيه » بوده باشد و يا « آوازها و اغنيه » .
( 166 ) ص 67 س 7 : « اهل صهوست » در اصل چنينست و پيداست كه بايد « صحو » باشد .
( 167 ) ص 67 س 21 : پس غذاى عاشقان آمد سماع ، مثنوى چاپ علاء الدوله ص 343 س 22