من كلام شيخ مصلح الدّين سعدى قدّس اللّه روحه و دام لنا فتوحه « 1 »
منم « 2 » كز جان ( آ : برگ 8 الف ) شدم مولاى حيدر * امير المؤمنين آن شاهِ صفدر
على « 3 » كورا خدا بىشك ولى خواند * به امرِ حق وصى كردش پيمبر
بهحقِ پادشاهِ هر دوعالم * خداى بىنياز و « 4 » فردِ اكبر
به حق آسمانهاى « 5 » ملايك * كز آنجا هيچ جايى نيست برتر
به پنج اركان شرع و هفت اقليم * به نُه چرخ و ده « 6 » و دو برج ديگر
به كرسى و به عرش و لوح محفوظ * به حق جبرئيل آن خوبمنظر
به ميكائيل و اسرافيل و صورش * به عزرائيل و هولِ گور « 7 » و منكر
هامش
( 1 ) ل : فى المناقب . ن : شيخ سعدى فرمايد رحمة اللّه عليه .
ب : شيخ سعدى مصلح الدّين سعدى شيرازى فرمايد .
وفات شيخ مصلح الدّين سعدى شيرازى در 690 ه / 1291 م يا 691 ه / 1291 - 1292 م واقع شد .
رك به : براون ، تاريخ ادبيّات ايران ، ج 2 ، ص 525 .
در كليات سعدى چاپ فروغى و عباس اقبال و چاپ نولكشور اين ابيات فاقد است ولى در كوكب درى ، ص 195 ، اين قصيده به شيخ سعدى منسوب شده و در شبه قارّه ابيات فوق قبوليتى يافته كه جزو منقبت و مناجاتها شد .
( 2 ) ل : منم از جان و دل مولاى حيدر .
( 3 ) على كش در ولا يزدان ولى خواند .
( 4 ) ب ، ل : ندارد . در ن : اين مصرعه چنين نوشته شده بىنياز و فرد و اكبر .
( 5 ) آ : ابيات « به حق آسمانها . . . . تا خوبمنظر » را ندارد .
ب ، ل ، ن : آسمانها و ملائك و تصحيح از روى كوكب درى ، ص 195 .
( 6 ) ن : ندارد .
( 7 ) ن : و كور