به توريت و زبور و « 1 » صُحف و انجيل * بهحقِ حرمت هر چار دفتر
به حق آية الكرسى « 2 » و يس « 3 » * به حق سورهء طه « 4 » سراسر
بهحقِ آدم و نوحِ ستوده * بهحقِ هود و شيث « 5 » دادگستر
به دردِ يحيى و درمان لقمان * به ذو القرنين و لوط نيك محضر « 6 »
به ابراهيم و قربان كردن او * به اسحاق و به اسماعيل و هاجر
بختم انبياء احمد كه باشد « 7 » * شفيعِ عاميان در روز محشر
بهحقِ مكه و بَطحا و زمزم * بهحقِ مروه و ركن و مشعر « 8 »
به تعظيم رجب با قدرِ شعبان * بهحقِ روزه و تصديقِ داور
به رنج « 9 » اهلِ بيت و آه زهرا * به خون ناحق شبير و شبر ( ب )
به آب ديدهء طفلان محروم * به سوزِ سينهء پيرانِ غمخور
كه بعد « 10 » از مصطفى در جمله عالم « 11 » * نبد فاضلتر و بهتر ز حيدر ( ل )
مسلّم بد « سلونى » « 12 » گفتن او را * كه علم مصطفى را بود او در
( آ : برگ 8 ب )
يقين اندر سخا و علم و عصمت * ز پيغمبر « 13 » نبود او هيچ كمتر
اگر دانى بگويى جز على كيست * كه خور بازآمد از مهرش ز خاور « 14 »
چه گويم وصف آن شاهى كه جبريل * گهى بد مدحگويش گاه چاكر « 15 »
هامش
( 1 ) ن : ندارد .
( 2 ) آية الكرسى ، قرآن مجيد 2 ( سورة البقرة ) .
( 3 و 4 ) يس و طه اسم سورههاى قرآن مجيد است .
( 5 ) آ : شيش ، ل ، ن : شبث و هود .
( 6 ) ن : نيك كحضر .
( 7 ) ب : هست .
( 8 ) ب ، ل ، ن : ركن ز مشعر .
( 9 ) آ : به ذبح ، ب : برگ 8 الف .
( 10 ) ل : ندارد .
( 11 ) ب ، ل : در هر دوعالم . ل : برگ 6 الف .
( 12 ) سلونى قبل ان تفقدونى گفته امير المؤمنين على كرم اللّه وجهه ، نهج البلاغه ، ابن الحديد ، جلد 2 ، ص 286 ، ، كتاب سليم ، ص 86
( 13 ) ن : پيغامبر .
( 14 ) آ ، ن : كوكب درى : ص 196 كه دلدل زيرانش بود . در خور در ل : اين بيت ننوشته . و بيت اوّل نيز ندارد .
( 15 ) ن : ابيات : اگر دانى بگوى . . . تا گاه چاكر ، فاقد است .