به شيث آمد دوران ملك هفتصد « 1 » سال * نماند آخر و خورد از كف اجل خنجر
هزار سال چو بگذشت عمر « 2 » نوح نبى * كه جز عبادت و دعوت نكرد هيچ دگر « 3 »
بقاى صالح اندر جهان صد و هشتاد « 4 » * خداش ناقه فرستاد از ميان حجر ؟
كجاست صالح و كو ناقه كجا شد هود ؟ * كز آتش اجل اندر اجل « 5 » زدند شرر « 6 »
دويست و پنجه و سه « 7 » سال عمر هديه هود « 8 » * بدست مرگ بدر « 9 » شد همه هبا و هدر « 10 »
دويست بود كم از پنج عمر ابراهيم * گزيده كه ز رحمت نسوختش آذر « 11 » ( آ ) « 12 »
ذبيح چون صد و سى و چهار سال بزيست * كه بد بنام اسماعيل « 13 » و مادرش هاجر
سحاق « 14 » چون صد و سى و چهار سال بماند * بخورد تير اجل چون برادر مهتر « 15 »
رسيد نوبت يعقوب تا صد و هفتاد * گذشت و رفت و ببرد از جهان دل غمخور ( ل ) « 16 »
هامش
( 1 ) گ ، ل : ششصد . ن : و هشت ، ت : هشتصد .
( 2 ) گ ، ل : هزار سال و گر بود عمر نوح نبى . ن : ز عمر .
( 3 ) ديوان : جز عبادت ايزد نكرد كار دگر .
( 4 ) ديوان : بقاى صالح و بد عمر او صد و هفتاد ، گ : بماند صالح ، ت : هفتاد .
( 5 ) آ ، ب ، اجل .
( 6 ) گ ، ل ، ن : اين شعر را ندارد .
( 7 ) ن : سى .
( 8 ) گ ، ل : مدت هود .
( 9 ) گ ، ن : بيرون .
( 10 ) ديوان ندارد ، ت : برگ 89 الف .
( 11 ) ديوان : بشد بر و گل و ريحان به سوختن آذر .
( 12 ) آ : برگ 109 الف .
( 13 ) گ ، آ ، ل : سماعيل ، ب : سماعيل ، ن : اسماعيل .
( 14 ) گ ، ن : اسحاق .
( 15 ) بجاى اين بيت در ديوان . و در نسخه ت نيز نوشته :گذاشت ملك و جهان را بماند بر اسحاق * سپرد ملك بدست برادر كهتر( 16 ) ل : برگ 74 الف . گ : دل غمخور .