آن روز كه از خاك لحد روى نمايد * خود باز دهد آب رُخ يوسف چاهى ( گ ) « 1 »
و از صعوبت آن رايحهء مزلزلهء نفس هلوع « 2 » رخت حيات به لب حرص « 3 » ممات كشانيد و صد هزار ( آ : برگ 98 الف ) قطرات حسرت از موج بحار غموم « 4 » هجران آن حبيب حقانى بر وجنات « 5 » چشمان « 6 » چكانيد و هزاران هزار « 7 » ( ت ) لهبات نار فراق « 8 » از خليل رحمانى بر طلعات جنان شعله زر و « 9 » سوزانيد و از شدت احراق « 10 » آن شعل « 11 » محيرهء مجيره « 12 » شب فراق از روز وصال معلوم نگشت و از قوت آن حدت نار به جبل وجود را تدكدك حاصل گشت « 13 » .
شعر :
و لو أنّ ما لي « 14 » بالجبال و كان طور « 15 » * سينا بها قبل التّجلّى لدكّت
فطوفان نوح عند نوحى كأدمعى * و إيقاد نيران الخليل « 16 » كلوعتى ( ب ) « 17 » ( ن ) « 18 »
هامش
( 1 ) گ : ص 482 .
( 2 ) هلوع سخت ناشكيبها و ترسنده از بدى و آرزومند و بخيل بر مال و طپان سخت نالان كه بر مصيبت صبر نتواند . ( فرهنگ آنندراج ) . قال اللّه تعالى : إِنَّ الْإِنْسانَ خُلِقَ هَلُوعاً . ( 1 - 4 ) ( 70 : 19 ) قرآن مجيد : 70 ( سورة المعارج ) : 19 .
( 3 ) گ : حوض .
( 4 ) آ ، ن : عموم .
( 5 ) ن : برو جناب ، گ : بروضات .
( 6 ) ن : جسمانى .
( 7 ) ل : هزار هزار ، ت : برگ 78 الف .
( 8 ) آ ، ب : فرقان ، ت : فرقت .
( 9 ) آ : ندارد .
( 10 ) گ ، ل : فراق .
( 11 ) آ : شغل . ب : شعله .
( 12 ) آ ، ن ، گ : محيره ، ل : مجيره ، ت : ندارد .
( 13 ) - ن : تدكدك را ، ت : مدكوك .
( 14 ) آ ، ب : مابى . ل : ما معى . ن : ماتى . گ : ما ه ، ت : جالى .
( 15 ) گ : طوعتى ، مصراع دوم در شعر اوّل بجاى مصراع اول آمده .
( 16 ) ن : الجليل .
( 17 ) ب : برگ 85 الف .
( 18 ) ن : برگ 125 ب .