وِيس [ وِيسِه ] : نام معشوق رامين .
[ ويس و رامين ] : داستان عشقى منظومى است كه در حدود سال 446 ه . بوسيلهء فخر الدين اسعد گرگانى بنظم درآمده است . اصل قصّه به زبان پهلوى و متعلّق به دورهء اشكانيان است .
هَمال [ + ان ] : شبه - مانند - همسر ، همزاد ، يار - همنشين - انباز و همراز .
هَودَج [ ج : هواديج ] ( عربى مأخوذ از فارسى ) : كجاوه كه در آن زنان سوار شوند ، عمارىِ شتر .
ياره : دستبرنجَن پهن - طوق گردن ، دستكش ، بند دست / قوّت و توانائى / مقدار / دلير / مرد زيرك / دوستى / باج و خراج .
ياره ( مأخوذ از تركى ) : ريش و جراحت .
ياساق ( مأخوذ از مغولى ) : قانوننامهء مغول تفسير و تعبير و تجسّس - ترتيب و لشكركشى - ممانعت - تنبيه و سياست .
[ ياسا ] : فرمان و حكم پادشاهى - اعلان و قانون - و قانوننامهاى كه به حكم چنگيز مغول نوشته شده - عقوبت - سياست .
يَرغو : شحنه و سرهنگ / چاووش / خصومت - ستيزگى - بازداشته شده / نظام و ترتيب - حكم و فرمان .
يرغوچيان - يرغو .
يَلمِه : نوعى از جامه پوشيدنى دراز كه قبا نيز گويند .
يَنگ [ + است ] و [ به دگرينگ ] : طرز و روش و شكل ، قاعده و قانون و رسم و آيين / تمكين و وقار - عظمت / نام جانورى زردرنگ كه در ميان علفزار و غلّهزار مىباشد .
غزليات خواجوى كرمانى ( فارسى ) — صفحة 448
مساهمون: محمود بن على خواجوى كرمانى
ص٤٤٨