انتها هم از پيش شيخ كند . يعنى از اوّل فيض از تو به ما مىرسد و تا آخر عمر كه بساط وجود ما را درنوردند روى به تو داريم .
و خادم سماط بايد كه دست به چراغدان نبرد و هر چيز كه به كسى دهد يا پيش كسى نهد البتّه و اصلا بايد كه نيندازد .
و شرط جماعت كه بر سماط حاضر آيند آن است كه بايد كه دوازده چيز بدانند و در عمل آرند تا لقمه را به شرط خورده باشند ، از اين دوازده چهار فرض است و چهار سنّت و چهار ادب .
امّا فرائض چهارگانه : اوّل خوردن حلال ، دوم بايد كه پاك و طيّب باشد ، سيم بداند كه رازق خداست نه صاحب سفره ، چهارم اداى شكر خداى تعالى .
و امّا سنّت چهارگانه : اول آن است كه پيش از طعام خوردن نام خداى بگويد . لقمهء اوّل را گويد « بسم اللّه » ، و لقمهء دوم را گويند « بسم اللّه الرّحمن » ، و لقمهء سيم را گو [ يد ]
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
، و اگر با هر لقمهاى نام خدا بگويد بهتر . و اگر در اوّل فراموش كند چون ياد آيدش بگويد « بسم اللّه اوّله و آخره » . قال عليه السّلم : « اذا اكل احدكم فليقل بسم اللّه و ان نسى فى اوله فليقل اذا ذكر بسم اللّه اوّله و آخره » . و سنّت دوّم دستها را شستن قبل الطعام . سيم آنك از آن جانب كاسه خورد كه پيش وى است و دست گرد كاسه بر نيارد .
چهارم در آخر « الحمد للّه » گفتن .
و امّا ادب چهارگانه : اوّل آن است كه بر پاى چپ نشيند . و دوّم آنك زانوى پاى راست را بردارد و اگر به دو زانو نشيند هم رواست . و سيم آنك به لقمهء كسى ديگر نگاه نكند . و چهارم دست شستن بعد از طعام .
و ادب آن است كه نان و كاسهء طعام را اوّل پيش كسى نهد كه بزرگتر جمع باشد و تا او آغاز نكند كسى ديگر دست به خوردن دراز نكند و با جمع به رفق و آهستگى خورد .
چون لقمه در دهان نهد تا تواند به جانب راست خايد و آهسته خايد و سرفه نكند .
و چون بر سفره درآيد سلام نكند و اگر نشسته باشد به جهت هيچ كس برنخيزد .