فصّ آداب انواع الخدمات و آداب خدّامها
در خانقاه و جمع صوفيّه بايد كه هر خدمتى را يكى كس متعيّن باشد تا چون درويشى به آن خدمت محتاج شود خادم آن خدمت برخيزد و به آن قيام نمايد و دايما آنچ را داند پيش از آنك درويش را به آن حاجت افتد آماده و تمام كرده مهيّا دارد تا به وقت حاجت خاطر فقير نگران نشود و توقّف و انتظار نيفتد ، ان شاء اللّه .
ادب السماط و آكليه
سماط سفرهء بزرگ را گويند كه جمع اصحاب به سر آنجا جمع نشينند .
و شرط سماط آن است كه او را خادمى معيّن باشد . چون خواهد كه سماط اوّل آستين راست و باز چپ برزند و به منديلى يا فوطه « 1 » [ اى ] ميان را در بندد چنانك در حمّام مىبندد و سماط را بكشد و نان را بر دست چپ نهد و به دست راست بر سفره بيندازد ، و ابتدا از پيش شيخ كند . و باز نمك بنهد ، و باز سبزى بنهد ، و باز طعامهاى ديگر بنهد ، و باز كوزهء آب بنهد . و چون همه چيز نهاده شود به آخر سماط رود و بايستد و « الصلاة » بگويد تا خوردن آغاز كنند . و خادم همچنان بايستد تا جماعت فارغ شوند بگويد : « اشكروا للّه . »
و باز بر ترتيب هر چه نهاده است بردارد و نانريزه و استخوان پاره بر جاى به نهد و سماط را پاك كند .
و پيوسته بايد كه كرباس پارهء بزرگ در ميان سفره داشته باشد كه سفره را به آن درمالد و پاك دارد و بعد از آن سماط را درپيچد و در وقت پيچيدن سماط روى به طرف شيخ كند و سماط را پيش شيخ جمع آرد و آنگاه بردارد . چنانك ابتدا از پيش شيخ كرده است ،
هامش
( 1 ) - اصل : فوط .