نمانيد 1 از كمال او . پس چون نظر كنيد به ظاهر او و باطن او ، اقتباس گيريد ، يعنى فراگيريد از نورهاى او ، تا رسيد به كمال . پس بر وى باد كه اجازت ندهد مگر به اشارت روحانى اين فقير . و اگر صادر شود اين اشارت از حضرت صمديت يا به ولايت نبوت ، اشاره در اجازهء ايشان ، پس بايد كه مشاورت كند از روحانيت من ؛ از براى آنكه از اين حضرتها بعضى امتحانى باشند و بعضى استدراجى . و ممكن نيست فرق كردن ميان اين اشاره مگر به اشارهء روحانى شيخ .
8 - پس اى فرزند أعز أخص وجيه الدين عبد الله - زادك الله توجها و جاهته فى الدارين - باش خادم ياران كه تويى مشفق بر ايشان ، و منصف باش غير متصف 2 ، [ و ] خواننده باش ايشان را ، خاصه در وقتى كه 3 ظن اجابت باشد .
9 - و وصيت مىكنم ايشان را به آنكه ياد كنند مرا ، در صوالح دعاها كه ايشان را باشد ، خاصه از پس نمازهايى كه بگزارند 4 . و [ تو نيز ] در خلوتها فراموش نكنى مرا ، به دعاى صالح ؛ از براى آنكه وفادار است ارادت تو ، و كشيده است ولايت تو .
* * * 10 - و كتابت كرد اين سطرها را الفقير الى الله احمد بن [ محمد ] بن احمد البيابانكى المعروف بعلاء الدولة السمنانى در آخر سنه اربع و سبعين و سبعمائة 5 ( ؟ ) ، و بود سن فرزند أعز وجيه الدين عبد الله بيست .
تم 1033 .
مصنفات فارسى ( فارسى ) — صفحة 331
مساهمون: نجيب مايل هروى
ص٣٣١