احسان و ساعت مىكرد - چه گفت :
لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ
[ 33 / 21 ] نه كلام حق است ؟ متأسى به اسوهء حسنهء او شو تا محسن باشى . گفتم :
سؤال از علم بود بدان سبب فرمود كه و ما المسئول عنها به اعلم من السائل .
گفت :
وَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ
[ 43 / 85 ] نه قرآن است ؟ اگر چه مجردات از فيض علم سيد الخلائق بالاستحقاق - عليه التحية و السلام - به حكم
وَ عَلَّمَكَ ما لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ
[ 4 / 113 ] بر جميع آنچه در سماوات و ارض است مطلعش گردانيده بود در شب معراج كه 240 خواجه - عليه السلام - مىفرمايد : وضع يده بين كتفى فوجدت برد أنامله بين ثديى فعلمت ما فى السماء و الارض 190 - ، الى آخر الحديث ، مواج است و از نور نبوتش سراج ولايت و هاج است . دليرى مكن 241 و قدم قلم در ميدان آن صحيفه از حد خود بيرون منه و بر بيان علامات ساعت اقتصار كن . كما أخبر عنه الصادق الصدوق - عليه السلام - بقوله : ان تلد الأمة ربتها و ان ترى الحفاة العراة العالة رعاء الشاء يتطاولون فى بنيان المدر .
245 - اى فرزند دلبند ! هر وقت كه ام نفس فرزند لطيفهء انانيت را كه رب اوست و ابوى او كه حقيقتى است مخفيه در دقايق جبروتى كه دقايق ملكوتى بدان منوط ، و شقايق ناسوتى از آن ظاهر و بدان قائم ، بزايد و طائفان وادى القدس كه حفاة عبارت از ايشان است ، و محرمان كعبهء انس كه عراة اشارت بديشان است ، و الفقراء الصبر جلساء الله كه العالة تعريف حال ايشان است ، و راعيان اخلاق بشرى از جسمانى و روحانى كه رعاء الشاء مبين آن است حاكم شوند و بر معارف ذاتى 242 توانگر گردند و در بنيان مدر لطيفهء قالبى از حد درگذرند نشان قرب ساعت باشد .
246 - اى فرزند عزيز ! سايل از حقيقت اسلام و ايمان و احسان و ايقان از خدمت سرور كائنات - عليه افضل التحيات - مىپرسيد تا اصحاب بدانند كه اسلام اثرى است ، و نور ايمان فعلى ، و نور احسان صفتى ، و نور ايقان ذاتى . جهد كنند تا از اين انوار مستفيض شوند . و يقين جز در ساعت حاصل نشود . و اين سر حق تعالى در آيت
وَ اعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ
[ 15 / 99 ] بر صحرا نهاد . عرفه من عرفه و جهله من جهله و ما عرفه الا الموقنون .