است امّا « 1 » خاصيات آن « 2 » چيز « 3 » كمال آن چيز نباشد و دليل بر كمال آن چيز « 4 » نباشد از جهت آنكه كمال هر چيز آن باشد كه به نهايت خود رسد . يعنى « 5 » كمال هر چيز آن است كه هرچه در آن چيز بالقوّه « 6 » موجود است ، بالفعل موجود شود .
چون معنى « 7 » معجزه و كرامت « 8 » دانستى ، اكنون بدان كه خواص انسان « 9 » اثر « 10 » خاصيت زمان و مكان است . و چون « 11 » چنين بود « 12 » ، نه از كمالات باشد « 13 » از فضائل بود « 14 » . يعنى اگر بر دست و زبان كسى چيزها « 15 » كه خارق عادت است ظاهر شود ، آن « 16 » را از آن « 17 » چيزها « 18 » كمال حاصل نشود « 19 » امّا فضائل « 20 » حاصل شود .
يعنى آن كس را كه اين احوال باشد بر آن كس كه اين احوال ندارد ، فضل [ 244 الف ] باشد . و اين فضل وقتى محمود باشد كه در انسان دانا باشد از جهت آنكه اگر « 21 » در انسان دانا باشد « 22 » ، سبب هدايت « 23 » و راحت خلق باشد و اگر در انسان نادان باشد « 24 » ، سبب ضلالت و رنج خلق شود پس اگر فضائل « 25 » در انسان دانا باشد ، فضل محمود بود « 26 » و اگر در انسان نادان بود « 27 » ، فضل نامحمود بود .
هامش
( 1 ) . مت ، كد : + خاصيات است .
( 2 ) . مت : - آن .
( 3 ) . مت : چيزى .
( 4 ) . مت : + هم
( 5 ) . كد : - كمال آن چيز نباشد و دليل بر . . . به نهايت خود رسد . يعنى ، + و ، كب : - نباشد و دليل بر . . . به نهايت خود رسد . يعنى ، + و .
( 6 ) . كد ، كب : آنچه بالقوّه در آن .
( 7 ) . كد : يعنى .
( 8 ) . اساس : كرامات ، كد ، كب : + را .
( 9 ) . كد ، كب : + از .
( 10 ) . كب : - اثر
( 11 ) . كد ، كب : هرچه .
( 12 ) . مت : باشد .
( 13 ) . مت : بود ، كب : از كمالات است .
( 14 ) . مت ، كد ، كب : باشد .
( 15 ) . كد ، كب : چيزى .
( 16 ) . كد ، كب : او .
( 17 ) . كد : اين .
( 18 ) . مت : - كه خارق عادت . . . از آن چيزها .
( 19 ) . كد : مىشود .
( 20 ) . مت : فضل .
( 21 ) . مت ، كد ، كب : - اگر .
( 22 ) . كد ، كب : - باشد .
( 23 ) . كد ، كب : + باشد .
( 24 ) . مت : در انسان دانا نباشد .
( 25 ) . مت ، كد ، كب : فضائل اگر .
( 26 ) . كد ، كب : باشد .
( 27 ) . مت ، كب : باشد .