نه فلك راست مسلّم نه ملك را حاصل * آنچه در سرّ سويداى بنىآدم ازوست . « 1 »
. 219
( 219 ) ص 66 س 5 مفرّح آميزم : يعنى آشنائى با صورت معشوق كنم ، و ديده را به رؤيت جمال او روشن ، و دل را به مجالست و محاضرت او فرحناك گردانم .
220
( 220 ) ص 66 س 6 نفس روينده : يعنى ناميه ، كه بسبب قوّة نما علوّ در لوازم طبيعت مىكند ، مسخّر نفس ناطقه و مقيّد عقل كلّ ساخته ، او را از وصال به صورت معشوق - كه از مقتضيات طبع بشريست - منع كنم .
221
( 221 ) ص 66 س 10 قرب جانها خواهند : و قرب جان از قرب جسم فتورى يابد . بيت :
اتّصال روح و روح آمد وصال * و آن ز قرب جسم مىيابد زوال .
چيست دانى وصل ؟ صورت خواستن * نفس پروردن ، ولى جان كاستن .
.
حواشى فصل سيزدهم
222
( 222 ) ص 67 س 6 زبدهء « و نفخت فيه » : يعنى حضرت مصطفى عليه افضل الصلوات و اكمل التحيّات و على آله .
هامش
( 1 ) از سعدى ( كليات سعدى . تهران 1346 قمرى ص 268 ) .