است ، يعنى در دل اوست اسرار خطاب و مشاهده و مكاشفه .
( 1225 ) قال « 2 » : « مقام » مقام بنده در عبوديّت .
( 1226 ) قال « 3 » : « حال » شوق ، محبّت .
( 1227 ) قال « 4 » : حقيقت قلب منظر عقل ، و محلّ روح از عقل حقيقت مقام توطّن سرّ در غيب . حقيقت حال جولان نور در دل « 5 » .
490 فصل ( فلان بلا نفس )
( 1228 ) قال : « فلان بلا نفس » يعنى اثر اخلاق مذموم برو پيدا نه « 10 » . نفسش مطمئنه گشت .
( 1229 ) قال « 11 » : ( حقيقت ) نفس ميلان طبع هوا بشهوات فانيه .
491 فصل ( فلان صاحب اشارة )
( 1230 ) قال : ( فلان ) صاحب اشارت « 15 » ، يعنى كلامش شامل به لطايف .
هامش
( 2 ) قال : فصل قالSMو المقام مقام العبد فى عالم العبودية مثل التوبة و الإنابة . . .A( 3 ) قال : فصل قالSMو الحال مثل الخوف و الرجاء . . .A( 4 ) قال : حقيقت فصل قالSMو حقيقة القلب منظر العقل . . .A( 5 ) در دل : جولان النور فى القلب بما جاء اليه من الربA( 10 ) پيدا نه : اى لا يظهر عليه الاخلاق المذمومة و نفسه الأمارة صارت مطمئنة لوامةA( 11 ) قال : فصل قالSMو حقيقة النفس ميلان طبع الهوى الى الشهوات الفانيةA( 15 ) ( فلان ) صاحب اشارت : دل صاحب آن اشارتSMو فلان صاحب اشارةA