( 381 ) اى سرافراز ! بگفتم : صوفى طور سينا را
« إِنِّي ( أَنَا رَبُّكَ ) فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ »
« 2 » تو كيى ؟ در محلّ تجلّى با عصا و انبان يد بيضا نتوانى آمد ،
« وَ أَلْقِ عَصاكَ »
« 3 » . موسى خواست تا از مشاهده در عصا گريزد .
« فَلَمَّا رَآها تَهْتَزُّ كَأَنَّها جَانٌّ »
« 4 » ثعبان قهر قدم به رنگ عصا بيرون آمد . گفت :
اى دريوزهگر !
« أَرِنِي »
. از آن چه خواستى ؟ كجا مىگريزى ؟
« فَلَمَّا تَجَلَّى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ »
« 6 » موسى از پيش عصا بگريخت ، و سرّ نو تجلّى بجانش درآويخت . بكاس بسط و شراب انبساط و صدمت جلال قدم هم موسى مست شد ، و هم طور پست . كرّوبيان أعلى درپريدند . گفتند « يا ابن النساء الحيّض » « 9 » . اين تويى كه عروس قدم را خواستارى .
جمله زبان
« نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ »
« 10 » لال
« لا عِلْمَ لَنا »
شده است . تو از مشهد ازل كيستى ؟ و از قرام قدم چيستى ؟ هان كه وادى مدين پر گوسفندان شعيب آمده است . آن آتش
« إِنِّي آنَسْتُ ناراً لَعَلِّي آتِيكُمْ مِنْها بِخَبَرٍ أَوْ جَذْوَةٍ »
« 13 » بردار . در خرمن طاعت پير مدين زن ، تا چشم خون ريزد در مشاهده دربازد .
( 382 ) صوفى صحن خاموشان عشق مريدان زواياى مراقبت را گفت كه : هلا هلا ! طيب وصال جان را مستنشق باشى . جاسوسان صعلوكان تجلّى را مراقب باشى ، تا نه شما را در رسوم عبادت بينند ،
هامش
( 2 )إِنِّي أَنَا رَبُّكَ . . .: سورهء 20 ايضا ، آيهء 12
( 3 )وَ أَلْقِ( 4 ) . . .فَلَمَّا رَآها . . .: سورهء 27 ( النمل ) آيهء 10
( 6 )أَرِنِي. . .فَلَمَّا تَجَلَّى . . .: سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 139
( 9 ) يا . . . الحيض : رك . سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 222« فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحِيضِ »( 10 )نَحْنُنُسَبِّحُ . . .: سورهء 2 ايضا ، آيهء 30
( 13 )إِنِّي آنَسْتُ . . .: سورهء 28 ( القصص ) آيهء 29 ، لعلى . . . او : -SM