« وَ إِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ . » « 1 - » همچنين جبّار عالم رايت نبوت احمد برافراشت و منشور سياست « 7 » او را توقيع رحمت برنگاشت . كافران خواستند كى مكر سازند ، تا مگر اين عالم دنيا را از آثار جمال او بپردازند . ملك الملوك « 8 » مكنونات ملكوت برو « 9 » آشكارا كرد ، و صد هزاران حقايق « 10 » از شواهد كرم بر سر او « 11 » نثار كرد ، تا عالميان بدانند كى آن را كه نصرت از حضرت جلال « 12 » آيد ، مكر مكاران را از روزگار او زوال آيد « 13 » . همچنين « 14 » ابليس [ 20 ب ] مؤمن را در لباس عز و كرامت ديد و در سلب توحيد و شهادت ديد ، گفت : « لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ إِلَّا عِبادَكَ . » « 2 - » مكر ساخت تا مگر ولايت توحيد او را « 15 » زوال آيد و در آخرتش و زر و بال آيد . ملك تعالى گفت « 16 » : « إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ . » « 3 - » از آثار رحمت « 17 » او را چترى ساخت ، و دام و حبائل ابليس « 18 » بهم برانداخت « 19 » ، تا عارفان « 20 » بدانند آنجا كى اجناس لطف قدوس باشد ، وسواس و مكر « 21 » ابليس « 22 » همه افسوس باشد ، و هيچ كارگر نيايد « 23 » . بيت