الفصل السابع من قصة يوسف عليه السلام
فى « 1 » قوله تعالى :
« إِذْ قالَ يُوسُفُ لِأَبِيهِ يا أَبَتِ إِنِّي رَأَيْتُ أَحَدَ عَشَرَ كَوْكَباً
« 2 »
. »
« 1 - » روى « 3 » الامام رضى اللّه عنه « 4 » عن النبى صلع « 5 » : « ما من احد يصيبه نعمة او نقمة الّا و قد رآها قبل « 6 » ذلك « 7 » فى منامه نسى من نسى و ذكر من ذكر . » گفت « 8 » : هيچكس نباشد كى او را نعمتى رسد يا از نكبات زمانه بليّتى « 9 » رسد ، پيش از آنك بوده باشد ، ملك آن نموده باشد او را در خواب . كس باشد كى ياد دارد و كس باشد كى از ياد بگذارد .
اشارت « 10 » : دليل كمال كرم حق بود كى هرچه به بنده « 11 » خواهد رسد ، او را در خواب بنمايد . تا اگر نعمت بيند ، از حق تعالى بدعا بخواهد « 12 » تا به دانش رساند « 13 » . و اگر محنت بيند « 14 » به دو پناهد « 15 » تا از آفتش « 16 » برهاند . اگر در نعمتى شكر كن تا زيادت آيد ، و اگر در محنتى صبر كن تا « 17 » راحت آيد . پس چون يوسف را در بدايت رنج و محنت خواست « 18 » و در نهايت « 19 » گنج و محبت « 20 » خواست « 21 » ، پادشاه عالم آن « 22 » به دو بنمود « 23 » .
« إِنِّي رَأَيْتُ أَحَدَ عَشَرَ كَوْكَباً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ رَأَيْتُهُمْ لِي ساجِدِينَ
« 24 »
. »
« 1 » « و قيل فى
هامش
( 1 ) - ندارد
( 2 ) - + و الشمس و القمر رأيتهم لى ساجدين . الآية
( 3 ) - + الشيخ
( 4 ) - باسناده
( 5 ) - صلى اللّه عليه و سلم انه قال
( 6 ) - ندارد
( 7 ) - ندارد
( 8 ) - + صلى اللّه عليه و سلم
( 9 ) - نكبتى
( 10 ) - اشاره
( 11 ) - بيننده
( 12 ) - درخواهذ
( 13 ) - برساند
( 14 ) - باشد
( 15 ) - بناه بذو آرذ
( 16 ) - آن محنتش
( 17 ) - + در
( 18 ) - خواسته بوذ
( 19 ) - به نهايت
( 20 ) - راحت
( 21 ) - خواسته بود
( 22 ) - ندارد
( 23 ) - نموذ
( 24 ) - از « و الشمس . . . » ندارد
( 1 - ) سورهء يوسف / 4