در علم ماست و در علم او نيست « 1 » به حكم آنكه آفرينندهء اسباب و مسبّبات اوست ، و چون حال بر اين جمله بود ، بر اسباب « 2 » واقف باشد ، پس بر حال مسبّبات « 3 » لايقتر و اولاتر « 4 » كه واقفتر باشد « 5 » . و قصور علم ما بسبب آنست كه ما در وجود نمىنگريم « 6 » [ تا از وجود مسبّبات بسبب رويم ] « 7 » ، و علم او بخلاف اينست كه اسباب و « 8 » مسبّبات را وجود خود از اوست . پس ازين سبب ما عاجز و متحيّريم « 9 » بقياس با علم او ، [ و كمال بر حقيقت بدين برهان او راست . و بهترين موجودات اين عالم بسبب دانش و مشابهت بمقرّبان و فريشتگان آدمى داناست ] « 10 » و بهترين دانايان پيغمبراناند « 11 » و بهترين پيغامبران « 12 » پيغامبران « 13 » مرسلاند و بهترين ايشان اولو العزماند ، آنها كه شريعت ايشان عامّ « 14 » ببسيط زمين برسيدست « 15 » و بهترين أولو العزم پيغامبر « 16 » ماست ، سيّد ولد آدم « 17 » - صلوات اللّه عليه و سلامه « 18 » - ، و از بهر اين « 19 » خاتم النبيّين است ، و اين مختصر « 20 » بيش از اين « 21 » احتمال نكند سخن گفتن در نبوت « 22 » .
هامش
( 1 ) عالم ماست و در علم او نيست : عالم ماست و در عالم او نيستH، كه در عالم ما است در علم او نيستT( 2 ) حال بر اين جمله بود بر اسباب : بر حال اسبابT( 3 ) مسببات : مسبباتىH( 4 ) لايقتر و اولاتر : لا يقتر اولاترHاولاترT( 5 ) باشد : بودT( 6 ) نمىنگريم : نمىگرديمH، نگرديمT( 7 ) تا از وجود . . . رويم : تا از وجود اسباب بدست آريمH( 8 ) كه اسباب و : -T( 9 ) متحيريم : بىخبريمT( 10 ) و كمال . . . آدمى داناست : -T( 11 ) پيغامبران : پيغمبرانT( 12 ) پيغامبران : پيغمبرانT( 13 ) پيغامبران :
پيغمبرانT( 14 ) عام : -T( 15 ) برسيدست : رسانيدهاندS، رسيدستT( 16 ) پيغامبر :
پيغمبرT( 17 ) سيد ولد آدم :T( 18 ) صلوات اللّه و عليه و سلامه : صلوات اللّه و سلامه عليهT( 19 ) و از بهر اين : و سيد رسل وT( 20 ) و اين مختصر : تا اين بيشT( 21 ) از اين : -T( 22 ) سخن گفتن در نبوت : درين مختصر سخن گفتن در نبوات و الحمد للّه رب العالمينT