و سلطان ازل و ابد شحنگى كونين به دو ارزانى داشته است ، و اين شحنه هر وقتى بر طرفى زند و هر مدّتى نظر بر اقليمى افكند . و در منشور او چنين « 1 » نبشته است كه در هر « 2 » شهرى كه روى نهد ، مىبايد « 3 » كه خبر بدان شهر رسد « 4 » ، گاوى از براى او قربان كنند كه « 5 »
« إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَةً »
« 6 » ، و تا گاو نفس را نكشد قدم در آن شهر ننهد . و بدن انسان بر مثال شهريست ، اعضاى « 7 » او كويهاى « 8 » او و رگهاى او جويهاست كه در كوچه راندهاند ، و حواس او پيشهوراناند « 9 » كه هر يكى بكارى مشغولاند .
( 28 ) و نفس گاويست كه درين شهر خرابيها « 10 » مىكند و او را دو سروست يكى حرص و يكى امل « 11 » ، و رنگى خوش دارد ، زردى روشن است فريبنده ، هر كه درو نگاه كند خرّم شود ،
« صَفْراءُ فاقِعٌ لَوْنُها تَسُرُّ النَّاظِرِينَ »
« 12 » .
نه پير است « 13 » كه به حكم « 14 » « البركة مع اكابركم » به دو تبرّك جويند ، نه جوانست كه به فتواى « الشباب شعبة من الجنون » قلم تكليف از وى « 15 » بردارند ، نه مشروع دريابد ، نه معقول « 16 » فهم كند ، نه ببهشت نازد ، نه از دوزخ ترسد ، كه
« لا فارِضٌ وَ لا بِكْرٌ عَوانٌ بَيْنَ ذلِكَ »
« 17 » .
هامش
( 1 ) چنين : حسنT( 2 ) در هر : - هرS( 3 ) مىبايد : بايدT( 4 ) خبر بدان شهر رسد : خداوند آن شهرS( 5 ) كنند كه : - كهT( 6 ) سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 64
( 7 ) اعضاى : و اعضاىS( 8 ) كويها : كوچهاS( 9 ) پيشهوران : پيشه دارانS( 10 ) خرابيها : چرا تنهاT( 11 ) امل : اميدT( 12 ) سورهء 2 ( البقرة ) آية 64
( 13 ) پير است : پيريستT( 14 ) به حكم : بسببT( 15 ) از وى : ازوT( 16 ) نه معقول : و نه معقولT( 17 ) سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 63