بسم اللّه الرّحمن الرّحيم و به نستعين
مقدّمه « 1 »
( 1 ) چون نزديك من مكرمات فلان متواتر شد مرا فرمود كه بهر وى مختصرى سازم سخت موجز ، چنان كه اعجاب آن ظاهر گردد متضمّن قواعدى كه از آن چاره نيست در معرفت مبدأ فطرت و بازگشت آخرت آنچه بر « 2 » رأى حكماى الهياتاند و اصول فضلاى حكمتاند . و من بشتافتم به امتثال فرمان او و حاصل كردن مطلوب او ، و مختصرات بسيار را مطالعه كرده بودم از آنچه متأخران ساختهاند از بهر امراى روزگار خويش ، شنيدم كه ايشان بدان منتفع نشدند ، زيرا كه ايشان غافل شدند از مصلحت تعليم و راه تفهيم ، و چيزى از اصطلاح دور و دشوار از تعبير بكردند و از بهر مصلحت جزئى فايده كلّى فرو گذاشتند . و من رأى چنان ديدم كه اصطلاح نزديك گردانم به افهام ايشان [ در بعضى جايگاهها تا بدان انتفاعى تمام حاصل شود ] « 3 » و قواعد كلى مختل نگردد و مطالب اصلى فايت نشود . و نام اين كتاب « الواح عمادى » كردم مباركى
هامش
( 1 ) مقدمه : -I( 2 ) بر :I( 3 ) در بعضى جايگاهها تا بدان انتفاعى تمام حاصل شود : تا بدان انتفاعى تمام حاصل شود و بعضى جايگاهها كهI