و رحمت ايشان ، و خلق قبول كرد زيرا كه صفت رحمانيّت داشت كه
« وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ »
اين معنى ميدان كه او خود را با كتاب
« وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتابِ »
داد ، و ايمان و اسلام را به خود راه داد نصيب جهانيان را ، و گرنه او از كجا و غيبت از آن حضور از كجا و رسالت و كتاب از كجا ؟ !
( 72 ) دريغا كه سالك در عالم يقين خود را محو بيند ، و خدا را ماحى بيند .
« يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ »
با پس پشت گذاشته باشد ، و
« يُثَبِّتَ »
اثبات كرده باشد ؛ بقا را مقام وى سازند ، و آنگاه اهل اثبات را و اهل محو حقيقت را بر ديدهء او عرض دهند .
مرد اينجا اثباتى باشد نه محوى ، و اهل محو را با پس پشت گذاشته باشد .
( 73 ) اما درين همه مقامات و درجات نامتناهى باشد تا خود هر كسى در كدام درجه فرود آيد ؛
« وَ ما تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ »
بيان اين مىكند . دريغا كه چه خوف دارد اين آيت با خود ؟ اگر خواهى از مصطفى - عليه السلام - بشنو كه گفت :
هامش
( 1 ) كهA . . . Uكه مصطفى عصسR- - رحمانيتA . . . Uخلقت رحمانيتM- -
( 1 - 2 ) سورهء 21 ( الانبياء ) آيهء 107 م - -
( 2 ) اوA . . . UچونB- - سورهء 13 ( الرعد ) آيهء 39 م - -
( 3 ) داد و ايمانABMSUدادHداده بودPU- - راه دادBراهAMPSداد براىHراه داد ازRبراىU- -
( 3 - 4 ) او . . .
و كتابPUاو . . . و كتابتASاو . . . و غيب و رسالتBاو . . . و غيبت رسالتHاو از آن . . . و رسالتMاو از كجا و زحمت ايمان بغيب و رسالت از كجاها درياب كه چه گفته مىشودR- -
( 5 ) كه سالك . . .
خود راMكه سالك . . . حقيقت خود راASسالك . . . حقيقت خود راBسالك . . . خود راHكه سالك . . . خود را در . . . يقينPUكه سالك . . . خودى خود راR- -
( 6 ) سورهء 13 ( الرعد ) آيهء 39 م - -
( 6 - 8 ) با پس پشتAHMSيا پسBو با پسHواپسPU- -
( 6 - 7 ) كرده . . . سازندA . . . Uكرده بقا را . . . باشدR- -
( 7 - 8 ) اثبات را . . . محوىMاثبات و اهل حقيقت بر . . . محوASاثبات و اهل حقيقت بر وى عرضه . . . محوىBاثبات را و اهل حقيقت بر وى عرض كنند . . . اثبات . . . محوHاثبات را و اهل اثبات را بر . . .
محوىPUاثبات را و اهل حقيقت . . . دهند در اينجا اثباتى شود نه محوىU- -
( 10 ) سورهء 31 ( لقمان ) آيهء 34 ك - - اينBHPRUآنAMS- -
( 11 ) اگرBHMPRUو اگرAS- -