در علم حكمت و بيان معرفت . ر . ك : تاريخ نگارشهاى عربى ، 1 / 941 ؛ تذكرة الاولياء ، 534 - 539 ؛ حلية الاولياء ، 10 / 251 - 252 ؛ دائرة المعارف بزرگ اسلامى ، 5 / 260 ؛ طبقات الصوفيّة ( سلمى ) ، 216 - 222 ؛ طبقات الصوفيّة ( هروى ) ، 317 - 318 ؛ فضائل بلخ ، 261 - 273 ؛ كشف المحجوب ، 217 - 218 و تعليقات 757 ؛ نفحات الانس ، 123 و تعليقات 724 .
ابو الحسن كندى قياس شود با ابو الحسن على بن الحسن بن عبد الرحيم بن هود بن معاذ بن محمّد بن ابراهيم الكندى السّردرى ، قاضى سمرقند و نسف بود . در 297 متولّد و در ربيع الاوّل 370 ه فوت شد . او از محمود بن عنبر نسفى و اسحاق بن احمد بن عبد الرحمن نسفى حديث روايت كرده است . ر . ك : القند فى ذكر علماء سمرقند ، 529 .
ابو حنيفه ابو حنيفه نعمان بن ثابت بن زوطى ( حدود 80 - 150 ه ) ، بنيانگذار مكتب فقه « حنفى » .
آخرين خلفاى اموى و منصور عباسى بارها او را مجبور ساختند كه عهدهدار منصب « قضا » شود ، ولى او هربار از آن سرباز زده . به اين سبب در بغداد به زندان افتاد و در 150 ه در آنجا در گذشت . رسالهها و كتابهاى منفرد دربارهء ابو حنيفه بسيار نوشته شده است . براى فهرستى از آنها ر . ك : تاريخ نگارشهاى عربى ، ج 1 ، ص 571 - 573 ؛ عارف نوشاهى « امام اعظم ابو حنيفه كى زندگى كى مآخذ » ، نور اسلام ، شرقپور ، پاكستان ، ويژه نامهء امام اعظم ، نوامبر 1975 م .
ابو الفتح بستى ابو الفتح على بن محمّد ( يا احمد ) بستى ، ايرانى تبار بود و در حدود 335 ه در بست سيستانزاده شد . پس از تحصيل علوم حديث ، فقه شافعى و ادب ، به مقام دبيرى بيتوز امير شهر زادگاه خود رسيد . سپس به خدمت غزنويان درآمد . در 400 ه يا 401 ه يا 403 ه در اوزگند / اوزجند نزديك بخارا درگذشت . او به چيرهدستى در كاربرد سبك و تجنيس در
ارشاد در معرفت و وعظ و اخلاق ( فارسى ) — صفحة 292
مساهمون: عبد الله بن محمد القلانسي النسفي
ص٢٩٢