ص 1642 ، س 6 : قُلْ إِنَّما أَنَا . . .
بگو من همانند شما آدمى هستم كه به من الهام مىشود .
ص 1642 ، س 7 : انا لست . . .
من همانند يكى از شما نيستم ؟
ص 1642 ، س 8 : تنام عيناى . . .
چشمان من بخسبد و دل من نخوابد .
ص 1643 ، س 22 : هذا للفظ . . .
اين واژهاى است كه نشان مىدهد كه آيين ياران ما چنان است .
ص 1645 ، عنوان : قولهم فى . . .
گفتارشان در حقيقت شناخت .
ص 1646 ، س 12 : الصمد الذى . . .
صمد كسى است كه راهى به دو نيست جز پذيرفتن .
ص 1647 ، س 27 :
تَعْلَمُ ما فِي . . .
تو از من آگاهى و من از تو آگاه نيستم .
ص 1650 ، س 5 : وَ لا يُحِيطُونَ . . .
بر او آگاهى نيابند .
ص 1650 ، س 11 : سئل عن المعرفة . . .
از معرفت پرسيدند . گفت : آن است كه بدانى هرچه از او تصور كنى خلاف حقيقت است .
ص 1651 ، س 3 :
إِنْ أَحْسَنْتُمْ . . .
اگر نيكى كنى براى خود كردهاى ، و اگر بد كنى بر او كردهاى .
ص 1652 ، س 13 : وَ إِنْ تَعُدُّوا . . .
اگر نعمتهاى خدا را برشماريد به شمار نايد .
ص 1653 ، س 13 :
وَ أَنَّ إِلى . . .
پايان همه به سوى پروردگار تو است .
ص 1655 ، س 23 : انا خير .
من بهام .