ص 1626 ، س 17 : اجْعَلْ لَنا . . .
خدايى براى ما بنه ، چنان كه ايشان را خدايى است .
ص 1626 ، س 18 : رَبِّ أَرِنِي . . .
پروردگارا ، بگذار ترا ببينم .
ص 1627 ، س 24 : ادبر امور . . .
آگاهى من بر كار بندگانم از راه دلهاى ايشان است . من در دل ايشانم و بدان آگاهم .
ص 1629 ، س 14 : الظن يخطى . . .
گمان خطا مىكند و نيز درست مىرود .
ص 1630 ، س 10 :
كَذلِكَ لِنَصْرِفَ . . .
چنان كرديم تا بدى و ناسزا را از او دور گردانيم .
ص 1630 ، س 29 : لان الذى . . .
كسى كه منسلخ گشت نه حالى بيند و نه مقامى يابد ، نه نزديك گردد و نه بركشيده شود .
ص 1632 ، س 22 : عليه من . . .
خدايش آنچه شايسته است بدهاد !
ص 1633 ، س 5 : انا خير . . .
من به از اويم .
ص 1633 ، س 11 :
رَبَّنا ظَلَمْنا . . .
پروردگارا ، به خود ستم كرديم .
ص 1633 ، س 21 :
إِنِّي ذاهِبٌ . . .
من به سوى پروردگارم مىروم .
ص 1634 ، س 6 :
ارْجِعِي إِلى . . .
بازگرد به سوى خدايت خشنود و پسنديده !
ص 1638 ، س 2 : و هو يطعم . . .
مىخوراند و نمىخورد .
ص 1638 ، س 3 :
وَ أُمُّهُ صِدِّيقَةٌ . . .
مادرش صديقه است ، هر دو ( مادر و فرزند ) خوراك مىخوردند .