تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح التعرف لمذهب التصوف ( فارسى ) — صفحة 2097

مساهمون:

ص٢٠٩٧
هرگونه انديشه . 7 - دورى او از قياس . ص 1664 ، س 13 : الى ما لا . . . تا بىنهايت . ص 1671 ، س 19 : وَ لا يُشْرِكُ . . . كسى نبايد در پرستش پروردگارش شريك آورد . ص 1672 ، س 25 : من فاته الحق . . . كسى كه حق را ندارد هيچ ندارد ، هرچند مالك همه جهان بود ؛ و هركس كه حق را دارد همه چيز دارد ، هرچند كه مالك يك ذره نباشد . ص 1673 ، س 7 : يقول الله . . . خدا مىگويد : اگر ياد من كسى را از خواهش باز دارد ، به او بيش از خواهش‌كنندگان خواهم داد . ص 1676 ، س 1 : صُمٌّ بُكْمٌ . . . كر ، لال ، و كور هستند ، پس نادان‌اند . ص 1677 ، س 11 : قليل منك . . . اندك تو مرا بس است . كه اندك تو اندك نباشد . ص 1677 ، س 16 : وَ إِنْ يَمْسَسْكَ . . . اگر خدا آسيبى رساندت ، جز او كسى جلوگيرى نتواند ؛ و اگر خوبى ترا خواهد ، كس مانع آن نتواند شد . ص 1677 ، س 18 :
وَ لا يَخافُونَ . . .
از سرزنش ملامتگران نهراسند . ص 1679 ، س 19 : رب انى لما . . . پروردگارا ، من شايستهء آن همه نيكى تو نيستم . ص 1680 ، س 5 : اما اليك فلا . به تو نيازم نيست [ اى جبريل ] . ص 1682 ، س 10 : يتيهون . . . در زمين سرگردان شوند . ص 1682 ، س 22 :
أَمَّنْ يُجِيبُ . . .
اى كسى كه به نيازمند پاسخ دهد چون بخواندش .