ص 1578 ، س 29 : مَنْ كانَ . . .
هركس اين جهان عاجل را خواهد به زودى او را خواهيم داد ، هرچه را لازم دانيم ، و نگفت : هرچه لازم داند .
ص 1579 ، س 1 : ثُمَّ جَعَلْنا . . .
سپس او را به جهنم فرستيم كه مطرود و محكوم بماند .
ص 1579 ، س 2 :
تِلْكَ الدَّارُ . . .
جهان ديگر را براى كسانى نهاديم كه در دنيا برترى نجويند و فساد نكنند .
ص 1579 ، س 5 : قل متاع الدنيا . . .
بگو كالاى جهان اندك است ، و جهان ديگر براى پرهيزگاران بهتر است .
ص 1579 ، س 6 : من رضى . . .
كسى كه به اندك بسنده كند از كم كمتر است .
ص 1579 ، س 7 :
فَأَمَّا مَنْ طَغى . . .
اما كسى كه سركشى كرد ، دنيا را بر آخرت ترجيح داد ، جهنم جايگاه او خواهد بود .
ص 1579 ، س 9 :
وَ أَمَّا مَنْ خافَ . . .
اما كسى كه از خداوند بترسد و نفس خويش از هوس باز دارد ، جايگاه او بهشت خواهد بود .
ص 1579 ، س 14 : من طلب . . .
كسى كه از دوست جز دوست بخواهد ، او دوست نيست .
ص 1579 ، س 29 : ينفع و لا . . .
سودمند است ولى نه چندان و زبان دارد اما نه چندان .
ص 1580 ، س 26 :
بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ . . .
بلكه خداوند بر شما منت دارد كه شما را به ايمان راهنمايى كرد ، و شما بر لب پرتگاه آتش بوديد ، شما را از آن رهانيد !
ص 1581 ، س 2 : إِنَّ اللَّهَ لا . . .
خدا به صورتهاى شما يا كارهاى شما نمىنگرد .