ص 1521 ، س 14 : يجمعهما كذا . . .
چنين و چنان آنها را گرد آورد ، و چنين و چنان آنها را پراگنده سازد .
ص 1523 ، س 4 : مَنْ كانَ . . .
هركس كشت آن جهانى خواهد ، كشت او مىفزاييم !
ص 1523 ، س 6 : الناس فى . . .
مردم در مسجدها هستند و خدا نيازهايشان برآورد .
ص 1523 ، س 7 : مثل الدنيا . . .
اين جهان و آن جهان همچون دو هوو باشند ، هرچند يكى را خشنود كنى ، آن ديگرى را رنجانيده باشى .
ص 1525 ، س 2 :
وَ الَّذِينَ جاهَدُوا . . .
كسانى كه در راه ما بكوشند ، راه خود را بديشان نماييم .
ص 1528 ، س 29 : وَ اعْلَمُوا أَنَّ . . .
بدانيد كه خداوند ميان آدمى و دل او پرده مىكشد ، يعنى ميان بنده و همت و شهوت و خواست او .
ص 1529 ، س 3 :
وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ . . .
ما شما را به وسيلهء ترس و گرسنگى و كاهش دارايى و نفوس و ثمرات مىآزماييم .
ص 1529 ، س 7 :
كَلَّا إِنَّ الْإِنْسانَ . . .
هيچگاه ! هرگاه آدمى بىنياز شود سركشى مىكند .
ص 1529 ، س 19 :
إِنَّا لِلَّهِ . . .
ما از آن خداييم و به سوى او بازمىگرديم .
ص 1530 ، س 13 : و احلل عقدة . . .
گره از زبانم بگشا تا سخن من دريابند .
ص 1534 ، س 4 :
فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ . . .
ايشان جملگى دشمن مناند جز خداى دو جهان .
ص 1535 ، س 2 :
ما نَعْبُدُهُمْ . . .
ايشان را نمىپرستيم جز براى آنكه ما را به خدا نزديك كنند .