ص 1483 ، س 26 : احتظرت يعنى . . .
خود را حظيرهها يعنى مانعها ساختى .
ص 1484 ، س 7 :
إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ . . .
مگر كسى كه مجبور شده باشد و در دل ايمان داشته باشد .
ص 1485 ، س 26 : سهوه عن . . .
سهو پيامبر در امور دنيا از سرگرمى او به عالم بالا است .
ص 1487 ، س 1 : و هو ان يغيب . . .
چنان است كه از تمييز چيزها درماند ، ولى از آنها غايب نباشد .
ص 1489 ، س 14 : اسْكُنْ أَنْتَ وَ . . .
تو و همسرت در بهشت بمانيد و هرچه خواستيد سير بخوريد ، ولى بدين درخت نزديك مشويد !
ص 1489 ، س 21 : و القصة قد . . .
داستان به بلندى سرآمد .
ص 1489 ، س 24 :
أَرِنِي أَنْظُرْ . . .
بگذار ترا ببينم .
ص 1490 ، س 4 : اقصرت الصلاة . . .
نماز را شكسته خواندى يا فراموش كردى ؟
ص 1490 ، س 4 : كل ذلك . . .
اين همه نبود .
ص 1490 ، س 18 : كان يصحوا . . .
از ياد دوست به خود مىآمد ، و از ياد جز دوست ديوانه مىشد .
ص 1493 ، س 5 : و
جاءَتْ سَكْرَةُ . . .
به درستى بيهوشى مرگ فرا رسيد .
ص 1493 ، س 11 :
يَوْمَ يُكْشَفُ . . .
روزى كه پاچهها بركشند .
ص 1493 ، س 11 : و يرفع عنهم . . .
شدت از ايشان دور كند ، كه با ديدار دوست محنت و شدتى نماند .