ميان خود اصطلاح كردند .
ص 1157 ، س 15 : سر بين . . .
سرى است ميان خدا و دوست او .
ص 1157 ، س 25 :
ثُمَّ دَنا . . .
سپس نزديك شد . . . تا دو كمان يا كمتر .
ص 1157 ، س 26 :
فَأَوْحى إِلى . . .
پس به او وحى نمود آنچه وحى كرد .
ص 1162 ، س 21 : أَ فَأَنْتَ تُسْمِعُ . . .
مگر تو كر را نيز مىشنوانى ؟ هرچند ايشان نمىفهمند !
ص 1162 ، س 21 :
أَ فَأَنْتَ تَهْدِي . . .
آيا تو كور را نيز راهنمايى مىكنى ، هرچند اينان بصيرت ندارند !
ص 1163 ، س 8 :
قُلْ لَوْ كانَ الْبَحْرُ . . .
اگر دريا مركب مداد شود براى نوشتن سخنان خدا ، پس دريا پايان پذيرد پيش از آنكه سخنان خداوند پايان يابد ، هرچند مانند آن را نيز به كمك آن بياوريم !
[ آيهء قرآن است - 109 / 18 - و صورت درست آن : البحر مدادا لكلمات . . . ]
ص 1163 ، س 19 : فاما حقيقة . . .
براى حقيقت حق نه عبارتى گويا هست و نه به سوى آن اشارتى توان كرد .
ص 1164 ، س 5 :
وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ . . .
به زيبايى كه به زنان ايشان دادهايم چشمچرانى مكن !
ص 1164 ، س 7 :
وَ اصْبِرْ لِحُكْمِ . . .
بر فرمان خدايت شكيبا باش ! تو زير نظر ما هستى .
ص 1164 ، س 27 : ان الحق اذا . . .
هرگاه حق در برابر خلق قرار داده شود ، خلق مغلوب خواهد بود .
ص 1165 ، س 6 - 5 : ترى الاقوال . . .
در شعر غلطى روى داده است و درست آن چنين است : -